De Dakar Rally 2014 zou de zwaarste uit de geschiedenis worden. Na een pittige eerste dag vielen er ook in de tweede special stage veel slachtoffers. De HRX Fords van het Riwald Dakar Team toonden hun snelheid, getuige de knappe twaalfde positie van Erik Wevers. Toch kreeg het team tijdens de loodzware proef door de zandduinen van Nihuil de nodige tegenslagen te verwerken.



Bernhard ten Brinke stond op zestig kilometer van de finish stil met een kapotte aandrijfas. Tijdens zijn debuut in 2012 finishte Ten Brinke nog indrukwekkend als achtste in het eindklassement, maar in de tweede proef verloor hij veel tijd. Een goed eindklassement kan hij vergeten. Gert Huzink stond enkele kilometers eerder stil nadat een steen zich door de leiding van de oliepomp had geboord. Beide coureurs moesten wachten op de servicetrucks van Eimert Timmermans en Paul Verheyden, waarbij laatstgenoemde tijd verloor doordat hij vast kwam te zitten in de duinen. Bij het schrijven van dit bericht waren beide heren, voor zover bekend, nog op sleep naar het bivak.



Prima snelheid

Erik Wevers bewees dat er niets mis is met de snelheid van de HRX Ford door zich in de uitputtingsslag in de top van het klassement te handhaven: “Voordat de duinen begonnen, verloren we nog wat tijd doordat we een verkeerde weg hadden gekozen. Ook in de duinen was het navigeren zeer lastig. Ik ben nog even bij de gestrande Van Loon gestopt om te kijken of we hen konden helpen met onderdelen maar dat was helaas niet het geval. Richting de finish kwamen we licht in aanraking met een motorrijder. Hij was oververmoeid. We hebben hem nog wel geholpen maar hij leek te vermoeid om nog verder te rijden. Al met al was het een pittige dag, maar niet zo zwaar als de openingsetappe. Het is mooi dat we, ondanks dit oponthoud, toch als twaalfde zijn geëindigd.”

 De derde etappe belooft opnieuw een uitputtingsslag te worden: gravelpaden met veel stenen en temperaturen van boven de 40 graden Celsius. Bovendien is er in dit gebied de laatste tijd heel veel regen gevallen waardoor de proef is verlegd. Navigator Fabian Lurquin van Erik Wevers schat de etappe daardoor extra zwaar in.

De rit van San Rafael naar San Juan ontwikkelde zich tot een regelrechte slijtageslag. Van mechanische pech tot en met auto’s en trucks die van duinen rolden. Het Eurol Veka MAN rallyteam hield zich perfect staande in deze eerste zware test, met Marcel van Vliet voorop. De routinier finishte vandaag als tweede bij de trucks en neemt de leiding over in het algemeen klassement.
 
De proef over 400 kilometer kende een bloedsnelle opening, maar de grande finale vormden de beproeving de duinen van Nihuil. Marcel van Vliet bevestigde opnieuw zijn bloedvorm door na het brons van gisteren nu de tweede plaats te grijpen op 1.49 min. achter winnaar Anton Shibalov.
 
“Ik ben lange tijd in gevecht geweest met Ayrat Mardeev en Gerard de Rooy. We hebben gevochten als jonge honden”, meldde Marcel van Vliet met pretoogjes. Omdat Mardeev crashte, neemt Marcel van Vliet de leiding over bij de trucks. Hij heeft een voorsprong van 4.55 min. op de Rus Shibalov. Het is ook nog mogelijk dat Gerard de Rooy  morgen als leider mag starten, omdat de Brabander Mardeev bijstond na zijn crash en mogelijk tijd terugkrijgt van de organisatie.
 
René Kuipers overleefde de eerste slijtageslag met een knappe elfde plaats, maar was niet tevreden over het verloop van de etappe. “De motor raakte oververhit, dus heb ik me in moeten houden en veel tijd verloren”, aldus de Ferm rijder. “Wat absoluut gezegd moet worden is dat Moi Torrallardona (navigator, red.) fantastisch heeft genavigeerd in de duinen.”
 
Peter Versluis kreeg opnieuw technische pech voor zijn kiezen. Zijn truck kampte met problemen aan het elektronisch systeem waardoor de vrachtwagen af en toe spontaan stilviel en Peter opnieuw met veel tijdverlies aan de finish arriveerde. Ook bij de auto’s en de motoren was de ravage groot. Dakar legende Stephane Peterhansel bleef uit de problemen en greep zijn eerste etappezege van 2014 bij de auto’s, terwijl de Brit Sam Sunderland toesloeg in de motorcategorie.
 
De etappe van morgen: op naar de Andes


De derde etappe zal een hoogtepunt zijn, letterlijk. In de rit van San Rafael naar San Juan verkeren de Dakaristen in de buurt van de Aconcagua, liefst 6.962 meter hoog en daarmee de hoogste berg ter wereld buiten Azië. Mens en machine zullen de ijle lucht van de Andes gaan voelen. De motoren en quads rijden een andere route (373 km) dan de auto’s en trucks (301 km), buiten kijf staat dat het zwaar wordt.
 
FERM Fact: Jong & Oud
Leeftijd speelt geen rol in de Dakar Rally. Iedereen die zich herkent in de droom van grondlegger Thierry Sabine is welkom in de heftigste woestijnrally ter wereld. Ook als je nog een puber bent, zoals de Argentijn Jeremias Gonzalez Ferioli, die 13 december 18 jaar werd en nu met een quad zijn droom leeft. Niet veel ouder was Robert van Pelt toen hij vorig jaar als 18-jarige als allerjongste deelnemer ooit op zijn motor de finish haalde van de zwaarste rally ter wereld. Dit jaar is Van Pelt junior opnieuw van de partij. Aan de andere kant van het spectrum staat de Japanse Dakar-veteraan Yoshimasa Sugawara. De levende legende is inmiddels 72 jaar en is in een truck begonnen aan zijn 31ste (!) Dakar Rally.

• Vijfde kwalificatietijd, als vierde gefinisht
• Safety car en regen gooien roet in het eten
 
Tom Coronel en David Hart zijn vandaag tijdens Goodwood Revival in de Royal Automobile Club TT Celebration met hun AC Cobra als vierde geëindigd. Een vijfde kwalificatieplek bood uitzicht op een mooie podiumplaats, maar de regen en een safety-carsituatie zorgden ervoor dat het tweetal het succes van vorig jaar niet kon evenaren.
 
In het competitieve veld van deelnemers brachten Tom en David hun 450 pk sterke AC Cobra gisteren naar een vijfde kwalificatietijd, een goed uitgangspunt om het doel voor dit weekend, het hoogste treetje van het podium, te realiseren. “David nam het eerste deel van de race voor zijn rekening, en al in de tweede ronde pakte hij de kop,” vertelt Tom na afloop. “Een ronde of tien lang reed hij aan de leiding, waarna hij pitte en ik het van hem overnam. Jammer genoeg kwam een ronde later de safety car uit, wat voor ons net het verkeerde moment was omdat we toen door de pitstop ver teruggevallen waren. Bovendien kwam de regen vanaf dat moment met bakken naar beneden, waardoor ik er alles aan moest doen om de AC Cobra überhaupt op de baan te houden.”
 
Uiteindelijk bracht Tom de AC Cobra van DHG Racing als vierde over de finish, op achttiende van een seconde van een podiumplek en op drie seconden van de nummer twee. De race werd gewonnen door Friedrichs en Hadfield in de Aston Martin Project 212. “Geen krans en sigaar ditmaal, maar desondanks was het een prachtig weekend en David en ik hebben met volle teugen genoten van de race en de sfeer tijdens dit unieke evenement.