Van spartaanse lichtgewicht tot trendsetter in het compacte segment

De Volkswagen Polo viert zijn veertigste verjaardag. Na zijn geboorte in 1975 ontwikkelde hij zich al snel tot een publiekslieveling. Inmiddels is de Polo aan zijn vijfde generatie toe. Elk van die generaties had zo zijn (eigen)aardigheden.

In mei 1975 ontvingen de eerste klanten hun Polo. Voor Volkswagen AG was de komst van de Polo zeer gewenst door teruglopende Kever-verkopen. Na het debuut van de Passat (‘73) en Golf (‘74) was met de Polo (‘75) het hart van de nieuwe modelfamilie compleet.

Polo I (1975): de minimalist
Volkswagen ontwikkelde de Polo samen met Audi; zeven maanden vóór de Polo kwam de Audi 50 op de markt. De Polo (codenaam EA 329, of Type 86) was vooral minder luxe dan de Audi. Of beter: bijna spartaans. De 0,9-liter basismotor leverde 40 pk en de uitrusting van basisversie Polo N was minimaal. Onder meer hoofdsteunen, tapijt, ventilatie/verwarming met twee standen en halogeen koplampen waren er alleen tegen meerprijs. Een deurslot rechts ontbrak; het rechterportier diende je van binnenuit af te sluiten.

Polo II (1981): ook als kekke coupé
De tweede Polo (Type 86C) had dankzij zijn aparte vorm een enorme kofferbak met maximaal 975 liter inhoud. De Polo liet zien dat Volkswagens aandacht voor eco toen al actueel was. De Formel E en studiemodel Eco Polo haalden zeer lage verbruikscijfers, de laatste zelfs 1 op 50. De kekke Polo Coupé deed in 1982 zijn intrede. De sportieve G40 met spiraallader en 113 pk is tegenwoordig een echt collectorsitem.

Polo III (1994): veilig en veelzijdig
De derde Polo (code 6N) was er ook als vijfdeurs, als stationwagen (vanaf ‘97) en als GTI (‘98). De toepassing van airbags, ABS-remmen en gordelspanners zorgde voor een sprong voorwaarts qua veiligheid. Om dit te demonstreren voerde stuntman Hammy de Beukelaer op de AutoRAI van 1997 tweemaal daags live een botsproef uit op de Volkswagen-stand. De toeloop was zo groot, dat de brandweer meerdere malen de toegang tot de hal moest beperken.

Polo IV (2001): blij gezicht
Kenmerkend voor de vierde Polo (9N) waren zijn ronde koplampen. Die kreeg hij niet (zoals de eerste Golf ooit) omdat dit goedkoper was, maar vanwege de sympathieke uitstraling. Deze Polo toonde ook wat er met moderne platformen kon: op Polo-basis werden de Audi A2, SEAT Ibiza en ŠKODA Fabia gebouwd. Opvallende nieuwe uitvoeringen: de ultrazuinige BlueMotion, supersnelle GTI (180 pk in Cup-versie) en de Fun (later Cross). Zelfs een cabrio werd ontwikkeld, maar deze studie uit 2007 haalde het productiestadium niet.

Polo V (2009): de wereldkampioen
De huidige Polo (6R) debuteerde eind 2009 en werd direct Auto van het Jaar. De Polo won in 2013 en 2014 bovendien het WK rally. In Nederland werd de Polo meteen een gigantisch succes (best verkochte model in 2010 en 2011) dankzij de BlueMotion: de eerste ‘spaardiesel’ met lage bijtelling en vrijstelling van wegenbelasting. Bij een facelift in 2014 kreeg de Polo de beschikking over vernieuwende technieken als een instelbaar onderstel, LED-hoofdverlichting en infotainment met online mogelijkheden.

Weetjes over de Polo op een rij:
·  Het beste Nederlandse Polo-jaar ooit was 2011, met 26.691 verkochte exemplaren.
·  De huidige Europese Polo wordt gebouwd in Pamplona, Spanje. De CrossPolo wordt ingevoerd vanuit Uitenhage, Zuid-Afrika.
·  Andere plekken waar Polo’s worden gebouwd: Pune (India), Kaluga (Rusland) en Shanghai (China).
·  Om 40 jaar ontwikkeling weer te geven: in de eerste Polo werden vier elektromotoren toegepast (bijvoorbeeld de ruitenwissers). In de huidige zijn dat er maximaal 40.
·  Misschien wel de opmerkelijkste Polo ooit: de vierkleurige Harlekin (Harlekijn), geleverd in Duitsland in 1995. De Harlekin was er in vier verschillende versies, met verschillende toepassingen van het rood, geel, groen en paars.

Speciale Opel Kadett C als basis van hedendaagse veiligheidsvoorzieningen

Het is precies veertig jaar geleden dat Opel indruk maakte met een speciaal onderzoeksvoertuig voor verbeterde veiligheid. Op de International Technical Conference in Londen stelde Opel de ‘OSV 40’ voor, die gebaseerd was op de Opel Kadett C die een jaar eerder was verschenen. De ingenieurs van Opel kregen een vrijbrief om een zo veilig mogelijke auto te ontwikkelen, zonder dat het voertuiggewicht de duizend kilo zou overschrijden. De Opel Safety Vehicle werd gedoopt tot ‘OSV 40’ nadat tests aantoonden dat de auto bestand was tegen frontale aanrijdingen tot 40 mijl/u (circa 65 km/u). De OSV 40 legde de basis voor de huidige veiligheidstechnologie van Opel.

“Vertrek niet zonder gordel”, luidde de slogan van een Duitse campagne in 1974 om bestuurders te overtuigen van het belang van de veiligheidsgordel. Twee jaar later werd de gordel verplicht en vanaf 1984 werden boetes uitgeschreven aan automobilisten die zonder gordel reden. Opel levert de veiligheidsgordel standaard in alle modellen sinds 1973, ruim voordat het dragen van de veiligheidsgordel wettelijk verplicht werd.

Energie-absorptie
De neus en de achterzijde van de OSV 40 waren langer dan die van de standaard Kadett C en de spatborden waren gevuld met polyurethaanschuim. Dit materiaal heeft een groot absorptievermogen. De ingenieurs vulden ook de dorpels en de portieren met polyurethaanschuim voor extra bescherming bij een zijdelingse aanrijding.
Verder werd de stabiliteit van de passagiersruimte aanzienlijk vergroot dankzij versterkte profielen in het dak. De rugleuning van de voorstoelen werd aan het dak bevestigd door middel van een riemconstructie en de voorruit werd direct in de carrosserie gelijmd met het oog op extra stijfheid.

Interieurveiligheid
Voor optimale veiligheid in het interieur werden alle oppervlakken waarmee inzittenden in contact konden komen, bekleed met twee centimeter dik polyurethaanschuim. Het centrale waarschuwingssysteem van Hella controleerde elf functies en wees met behulp van controlelampen op mogelijke fouten. Vier extra lampen achter de achterruit waarschuwden bij een noodstop en fungeerden ook als alarmlichten. De extra brede voorstoelen waren voorzien van zijdelingse steun op schouderhoogte, om te voorkomen dat de passagiers tegen elkaar botsen bij een zijdelingse aanrijding. De vier zitplaatsen in de OSV 40 waren voorzien van driepuntsgordels. Die van de voorstoelen waren zelfs uitgerust met automatische gordelspanners.

Met vlag en wimpel door alle crashtests
De Opel OSV 40 overtrof alle verwachtingen tijdens de crashtests. Na een frontale botsing met een snelheid van 40 mijl/u konden alle deuren zonder hulp worden geopend. De voorzijde absorbeerde zo veel energie dat die na de klap 50 centimeter korter was. De OSV 40 hield zich ook indrukwekkend goed in een frontale botsing tegen een kegel met een snelheid van 50 km/u, een aanrijding van achteren, een zijdelingse botsing tegen een paal en bij de kanteltest met een snelheid van 48 km/u.

Opel Astra met Opel Eye
Veertig jaar later profiteren de Opel-modellen nog steeds van de ontwikkelingen uit 1974. De Opel Astra bijvoorbeeld, die voorzien is van een uitgebreide reeks actieve en passieve veiligheidssystemen. De tweede generatie van de Opel Eye-frontcamera is de basis van de rijhulpsystemen aan boord. De ingenieurs optimaliseerden de Lane Departure Warning; het Traffic Sign Detection systeem herkent nu zelfs dynamische led-borden. In combinatie met de Opel Eye-camera is ook een Following Distance Indicator verkrijgbaar. Deze informeert de bestuurder over de afstand tot de voorligger in seconden.

Adaptieve cruise control
Met de radargestuurde Adaptive Cruise Control (ACC) kan de bestuurder een gekozen snelheid aanhouden én de afstand tot de voorligger bepalen. Voor de afstand heeft hij de keuze uit de opties ‘ver’, ‘middel’ en ‘dichtbij’. Wanneer het ACC-systeem geactiveerd is, controleert de radar voortdurend de afstand tot op 150 meter voor de auto. De geselecteerde afstand ten opzichte van het dichtstbijzijnde voertuig op dezelfde rijstrook wordt op het middelste scherm van de display weergegeven. Als de bestuurder niet reageert op geluids- en lichtsignalen, kan de auto een automatische remingreep doen om een botsing te voorkomen. Het remsysteem maakt gebruik van het antiblokkeersysteem (ABS) en het geavanceerde stabiliteitsprogramma (ESP Plus).

Adaptieve verlichting
De laatste generatie van het adaptieve verlichtingssysteem AFL+ met bi-xenonkoplampen omvat een uitgebreid pakket van intelligente verlichtingsfuncties. Denk aan grootlichtassistent, dynamische bochtverlichting, statische bochtverlichting en adaptieve verlichting. De koplampen reageren automatisch op de omstandigheden en passen zich aan aan de soort weg (snelweg, hoofdweg, stad) en het zicht (zon, mist, regen). Dankzij de wingvormige led-dagrijverlichting (standaard) is de Opel Astra ook een opvallende verschijning voor medeweggebruikers.

Passieve veiligheid
Als alle actieve veiligheidssystemen hun limiet hebben bereikt, kan de bestuurder van de Astra nog steeds vertrouwen op het uitgebreide pakket passieve veiligheidsvoorzieningen. Standaard zijn zes airbags geïnstalleerd. Als een airbag of een gordelspanner wordt geactiveerd, gaan de alarmlichten branden en worden de deuren automatisch ontgrendeld. Uiteraard is de Opel Astra ook uitgerust met het gepatenteerde PRS-systeem (Pedal Release System) van Opel, dat de pedalen loskoppelt bij een frontale botsing. Hierdoor wordt het risico op verwondingen aan voeten en onderbenen aanzienlijk verminderd.

Opel KAD-serie tentoongesteld op Techno Classica in Essen

In de jaren zestig en zeventig waren de Kapitän, de Admiral en de Diplomat (de KAD-serie) de drie grote namen in het Opel-gamma. Opel is trots op zijn rijke erfgoed en viert de vijftigste verjaardag van zijn supertrio op de 26e Techno Classica in Essen (26 tot en met 30 maart 2014).
 
Het KAD-gamma verscheen in maart 1964. De drie auto's hadden dezelfde moderne carrosserie, maar elk met zijn eigen uitrusting en motoren. Na vijf jaar werden ze opgevolgd door de B-serie, die toonaangevend was in zijn klasse dankzij geavanceerde ondersteltechniek en nog meer gestroomlijnde vormen. Op de komende Techno Classica legt Opel de link naar het heden met de Insignia Sports Tourer OPC, het huidige topmodel. Opel werkt voor de show samen met de Alt Opel IG, de grootste Opel-club ter wereld.
 
Tien modellen uit twee generaties
De tien KAD-modellen die in Essen te bewonderen zijn, vertegenwoordigen de volledige A- en B-series. Met de 2,6-liter zescilindermotor van de Kapitän A betrad Opel in 1964 de premiumklasse. Van de zeldzaamste versie in het gamma, de Kapitän met de 4,6-liter V8-motor uit de Diplomat, zijn slechts 113 exemplaren gemaakt. Ook een zeldzame Admiral V8 is te zien in Essen.
De Diplomat A V8 Coupé was een van de snelste auto’s die in 1965 in Duitsland in productie waren. Deze tweedeursversie kostte 25.500 Duitse mark en is gebouwd door carrosseriebouwer Karmann, die zich met de auto richtte op een publiek van 'reizigers met klasse'. De Opel had een topsnelheid van 205 km/u dankzij de 5,4-liter V8-motor met een vermogen van 169 kW (230 pk).
 
De B-serie wordt vertegenwoordigd door een Kapitän en een Admiral, beide met een 2,8-litermotor. Ook een Diplomat 2800 E is te bewonderen. Dit is een van de eerste Duitse zescilinders met elektronische brandstofinjectie. Een Diplomat met een 5,4-liter V8-motor completeert de KAD-expositie, samen met nog twee bijzondere varianten van het vlaggenschip. De eerste is een Diplomat V8 met lange wielbasis uit de Opel-collectie, die gebruikt werd tijdens het staatsbezoek van de Amerikaanse president Ford in juli 1975. De tweede is een vierdeurs Diplomat 2.8 E Cabriolet uit een privécollectie, één van de vier showauto's die in 1970 door Karmann zijn omgebouwd.
 
De drie groten uit Rüsselsheim
In de lente van 1964 herstructureerde Opel zijn aanbod in de premiumklasse en richtte zich na twintig jaar weer op de markt van luxe sedans. In de reclame noemde het bedrijf de Kapitän, de Admiral en de Diplomat ‘de drie groten’. De auto's kregen een strak design, geïnspireerd op de stilistische rolmodellen van Opels Amerikaanse ‘moeder’, General Motors. Dit soort styling, een breuk met de heersende trend van barokke vormgeving, werd door zowel designers als critici 'nieuwe objectiviteit' genoemd.
De carrosserie van het gestrekte en vooruitstrevende trio uit Rüsselsheim was identiek voor elk model. Met een lengte van 4,95 meter en een breedte van 1,90 meter staken de premiumsedans Opels ambities niet onder stoelen of banken.
De Kapitän was al de bestverkochte Duitse zescilinder. De luxueuze Admiral moest het succes van het gelijknamige vooroorlogse model voortzetten en de Diplomat was het nieuwe topmodel. Met deze uitbreiding van het gamma naar de topklasse was Opel de enige Duitse fabrikant die een allesomvattend gamma aanbood.
 
De rangorde in de KAD-serie werd bepaald door de uitrusting en de motor. De Kapitän was de enige zeszitter, met zijn driepersoonsbank voorin. De andere twee modellen waren voorzien van afzonderlijke stoelen voorin.
De Kapitän en Admiral werden aangedreven door een 73 kW (100 pk) sterke 2,6-liter zescilindermotor, uitgerust met onderhoudsvrije hydraulische klepstoters. Ook nieuw was de volledig gesynchroniseerde, handmatig bediende vierversnellingsbak met de hendel aan het stuur. Een sportievere, centraal geplaatste versnellingspook of een automatische tweeversnellingsbak waren optioneel. Een modern systeem met remkrachtregeling en remschijven voor behoorde tot de standaarduitrusting.
De Amerikaanse V8-motor van de Diplomat had een cilinderinhoud van 4,6 liter en een vermogen van 140 kW (190 pk). De Kapitän en Admiral hadden een topsnelheid van 155 km/u, de Diplomat bereikte zijn topsnelheid echter bij 200 km/u. Hij accelereerde vanuit stilstand naar 100 km/u in 11 seconden.
Luxe, elegantie en karakter waren de sleutelwoorden van de Diplomat: het interieur was voorzien van dik tapijt, pluchen bekleding en een dashboard van echt hout, met een snelheidsmeter die tot 250 km/u reikte. Een met vinyl bekleed dak, voorstoelen met een verstelbare rugleuning, vier elektrisch bedienbare zijruiten, buitenspiegels die van binnenuit konden worden versteld en verlichting in de voetenruimte van de achterpassagiers waren exclusieve opties. Standaard was de Diplomat voorzien van mistlampen, een hydraulische stuurinrichting en een dito remsysteem.
 
Uitbreiding en upgrade van het gamma
Vanaf de lente van 1965 waren de Kapitän en de Admiral ook verkrijgbaar met de 4,6-liter V8-motor en de automatische transmissie van de Diplomat. Een verbeterd onderstel met zwaardere cardanassen, wielen, banden en remmen was inbegrepen in de prijs van respectievelijk 14.740 en 15.950 Duitse mark voor de Kapitän V8 en de Admiral V8, waarvan slechts 113 respectievelijk 622 exemplaren zijn geproduceerd.
Niet lang daarna werden ook de standaardversies motorisch verbeterd, met een nieuwe 2,8-liter zescilindermotor met de nokkenas in de cilinderkop (CIH, camshaft-in-head). De stille lijnmotor met korte slag was van hetzelfde CIH-design als de viercilinder die Opel in 1965 introduceerde in de Rekord B. De nieuwe motor leverde een vermogen van 92 kW (125 pk) en zorgde voor een topsnelheid van 170 km/u. Vanaf 1968 was ook een sterkere versie van 103 kW (140 pk) beschikbaar.
In 1965 schonk Opel een opengewerkte Admiral 2.8 S aan het Deutsches Museum in München. Het vergde vijfduizend uur werk om het exemplaar volledig open te werken, zodat de structuur en de techniek van de auto volledig zichtbaar waren. Dit exemplaar verving de opengewerkte Kapitän die al sinds 1952 in het museum stond.
Een Diplomat Cabriolet op basis van de Coupé van Karmann en een verlengde zevenpersoonsversie van carrosseriebouwer Vogt bleven individuele pronkstukken.
 
‘Voor reizigers met klasse’
In juli 1965 werd Opels premiumaanbod uitgebreid met een uiterst elegante optie: de Diplomat V8 Coupé van carrosseriebouwer Karmann in Osnabrück. Het exclusiefste model van de serie was volgens de reclame bedoeld voor ‘reizigers met klasse’. Zijn prijs-kwaliteitverhouding maakte hem tot een van de topauto's in Duitsland. De 5,4-liter V8 die concerngenoot Chevrolet ook in de Corvette monteerde, was tot september 1966 voorbehouden aan de Coupé. Met deze motor (vermogen 169 kW (230 pk), koppel 427 Nm) en de automatische Powerglide tweetrapstransmissie versnelde de vierzitscoupé van 0 naar 100 km/u in minder dan 10 seconden. De topsnelheid bedroeg 206 km/u.
 
Er waren in die tijd niet veel Duitse auto's die het beter deden en geen enkele Opel was duurder. De Diplomat V8 Coupé kostte 25.500 DM, terwijl de sedan 17.500 DM kostte. Een Opel Rekord was al voor 6.980 DM verkrijgbaar. Er waren dan ook niet veel kopers: in 1967 hadden nog maar 304 exemplaren van de Diplomat V8 Coupé de werkplaats van Karmann verlaten. Vanaf 1966 was ook de sedanversie leverbaar met de 5,4-liter V8.
 
Toen de tweede generatie op de markt kwam, waren 24.249 exemplaren geproduceerd van de Kapitän A, inclusief de varianten met V8-motor. Ook de Admiral en Admiral A V8 waren redelijk succesvol met 55.876 exemplaren. Van de exclusieve vierdeurs Diplomat zijn in totaal 8.508 exemplaren verkocht.
 
De tweede generatie: de lat ligt hoger
In februari 1969 stelde Opel met de nieuwe KAD-generatie nieuwe technische normen in het premiumsegment. Met stilistische en technische verbeteringen maakten de nieuwe modellen een statement op het vlak van comfort, veiligheid en zuinigheid.
De Kapitän, de Admiral en de Diplomat hadden een verfijnd, volledig nieuw onderstel. De carrosserie en het interieur waren ontworpen met de nadruk op passieve veiligheid. In vergelijking met hun voorgangers, waren de B-modellen kleiner en de zes- en achtcilindermotoren zuiniger.
Net als voorheen was de Kapitän de basisuitvoering in het gamma. Zijn 2,8-liter CIH zescilinder lijnmotor leverde 97 kW (132 pk). Een stapje hoger stond de comfortabele Admiral, waarvan de motor 106 kW (145 pk) leverde in de 2800 S-variant en 121 kW (165 pk) in de krachtigste Admiral 2800 E. De elektronische brandstofinjectie van Bosch was een noviteit en was speciaal voor deze zescilinder ontwikkeld.
De sterkste versie van de moderne, soepele motor was ook verkrijgbaar in de Diplomat. In combinatie met een drietrapsautomaat was de 169 kW (230 pk) sterke, 5,4-liter V8 van Chevrolet voorbehouden aan de Diplomat, die daarmee een topsnelheid van 205 km/u haalde. Dit model kenmerkte zich door de verticale koplampen en achterlichten, terwijl de Kapitän en de Admiral van horizontale verlichting waren voorzien.
 
Het gladde koetswerk van ‘de drie groten’ was nog steeds indrukwekkend, maar wel korter en ranker dan dat van de modellen van de vorige serie. Dit was ‘Europees, functioneel design en moderne techniek’.
De nieuwe KAD-serie was van een volledig nieuw design. In de structuur en het interieur ging veel aandacht naar passieve veiligheid. De De Dion-achteras met bladvering was de belangrijkste innovatie. De legendarische autojournalist Fritz B. Busch vatte het nieuwe premiummodel als volgt samen: “Opel heeft zichzelf overtroffen met dit model. De motor, het onderstel, de besturing en de remmen zijn de beste die ik ooit heb gezien.”
 
Binnen een jaar na het debuut van de tweede KAD-generatie stroomlijnde Opel het aanbod. In april 1970 werd de Kapitän vervangen door de Admiral N. De Diplomat bleef echter groeien, want in augustus 1973 presenteerde Opel een lange versie voor ministers, staatshoofden en topmanagers,. De wielbasis was 150 millimeter langer en vooral de achterpassagiers profiteerden van extra ruimte.
 
Eén gamma, vele gezichten
Carrosseriebouwers als Karmann en Vogt produceerden diverse speciale versies op basis van de KAD-modellen. In 1970 bouwde de Italiaanse carrossier Fissore in Turijn in opdracht van Karmann vier Diplomat 2.8 E’s om tot open limousines met vaste zijruiten. Tot de zomer van 1979 werden deze speciale Diplomats gebruikt als prestigieuze shuttles bij grote evenementen om belangrijke personen en beroemdheden te vervoeren.
 
Het bedrijf Vogt uit Bad Neuenahr pakte het dan weer anders aan. Op verzoek van de Duitse publieke televisiezender ZDF bouwde het gespecialiseerde bedrijf diverse Admirals en Diplomats om tot snelle en ruime camera-auto’s. Dankzij de grote kofferruimte konden cameraploegen omvangrijke apparatuur vervoeren.
De waarschijnlijk aantrekkelijkste Opel Diplomat was een sportieve coupé. In 1973 stelde ex-coureur Erich Bitter de CD voor. Die was gebaseerd op een studiemodel dat Opel toonde op de IAA van 1969. De carrosserie van de 2+2-zitter was ontworpen door Bitter, in samenwerking met het Opel Design Center. De luxueuze coupé werd gebouwd door Baur in Stuttgart en was gebaseerd op de Diplomat B.
 
Na een succesvolle periode kwam in juli 1977 een einde aan de B-serie van ‘de drie groten’. In totaal zijn er 11.017 Kapitäns, 31.827 Admirals en 18.725 Diplomats verkocht. In 1978 werden Opels premiummodellen voor reizigers met klasse vervangen door de volledig nieuwe Senator en Monza.

• Viering 25e verjaardag van beroemde roadster met fans en klanten
• Formule van puur en betaalbaar rijplezier tot op de dag van vandaag succesvol

Mazda heeft een speciale website geopend ter gelegenheid van de 25e verjaardag van de legendarische MX-5. De website biedt een blik op de geschiedenis en de toekomst van deze meest populaire roadster aller tijden, inclusief verhalen van ingenieurs betrokken bij de ontwikkeling van de legendarische sportauto. Daarnaast geeft het platform fans en klanten over de hele wereld de mogelijkheid om met elkaar over de MX-5 te communiceren.

De eerste MX-5, ontworpen in de jaren ‘80 als een sportauto voor de moderne tijd, beleefde z’n wereldpremière in februari 1989 op de Chicago Auto Show. Geïnspireerd op de stijlvolle roadsters uit de jaren ‘60 en ‘70 hield Mazda vast aan de formule die hen zo geliefd maakte: snel, lichtvoetig, leuk en open te rijden.

In de opbloei van een segment dat als uitgestorven werd beschouwd onderscheidt de MX-5 zich thans met de nieuwste techniek en een ongekend niveau van betaalbare kwaliteit en betrouwbaarheid. De MX-5 heeft, inmiddels als derde generatie, altijd gelijke tred gehouden met de steeds strengere normen voor veiligheid en emissies maar wel met behoud van de pure ‘Jinba Ittai’ rijdynamiek (‘ruiter en paard als één’), die synoniem is met het merk Mazda, vandaag de dag.

De MX-5 blijft na een kwart eeuw nog steeds een doorslaand succes, met tot op heden meer dan 200 awards uit de hele wereld op zijn naam, waaronder Auto van het Jaar 2005-2006 in Japan. De productie van de Guinness World Recordhouder voor de best verkochte tweezits sportauto (roadster) ter wereld bereikte afgelopen maand december de 920.000 eenheden.

De jubileumwebsite, die vanzelfsprekend regelmatig zal worden geactualiseerd, is te vinden op http://www.mazda.com/mazdaspirit/craftmanship/mx-5/mx-5_25th/.

De viering van de 25e verjaardag van de Mazda MX-5 wordt eind februari extra luister bijgezet met een MX-5 IJsrace in Rusland, op het Baltymmeer vlakbij Ekaterinburg in de Oeral. Een Nederlands team bestaande uit journalisten van Autovisie, Top Gear Magazine, Autwereld.com, Veronica Magazine en Dutch Cowboys zal het daar in de MX-5 NC van de derde generatie opnemen tegen teams uit onder meer Rusland, Oekraïne, Italië, Groot-Brittannië en Australië.

Trainingen zijn op 27 februari, kwalificatie en de race zijn op 28 februari, te volgen via Twitter (www.twitter.com/mazdanl) en Facebook (www.facebook.com/mazdanl) van Mazda Motor Nederland.