De auto was weer keurig winterklaar. De winterbanden zouden voor grip in winterse omstandigheden zorgen. Dus laat die winter maar komen dacht ik. Die ene week wat vorst en sneeuw heeft  niet echt bijgedragen aan het nut van het gebruik van winterbanden. Dan krijg je toch weer twijfels voor een volgende keer: wel of niet doen.
 
Twijfels kreeg ik ook toen ik mijn droomauto voor het eerst in het wild (lees:echt) zag. De Renault Wind heeft al sinds de lancering ervan mijn aandacht. Lang heb ik gevolgd of en waar er één te koop stond en hoe de prijs meer en meer richting mijn budget kwam. In Delfgauw stond de perfecte uitvoering, wat was ik onder de indruk van dat prachtige rode model met alle mogelijke opties. En toen stond er op een dag een witte uitvoering in dezelfde parkeergarage waar mijn lieftallige Ford Ka ook stond. Wat een teleurstelling. Eerder zag ik mezelf in gedachten al met die stoere tweezitter en open kap door de prachtige Groningse polder toeren. Nou dat droombeeld loste ter plekke op. Ik zag de auto en was helemaal genezen. Het lang gekoesterde gevoel verdween als sneeuw voor de zon. Een beetje net zo als die paar winterse dagen die we hebben gehad. Ik was er helemaal klaar mee. Waarom. Tja zeg het maar, het droombeeld klopte gewoon niet met de werkelijkheid.
 
Mijn blik gleed terug naar mijn eigen auto en wat was ik daar weer blij mee. Dat is toch echt een auto die bij mij past en waar ik ook nog steeds tevreden over ben. En toen, een paar dagen later, zag ik de presentatie van de nieuwe Twingo. Wauw, dat gaf weer het gevoel als bij het zien van de eerste Twingo in 1992. Op slag weer helemaal verliefd. Begrijp me niet verkeerd ik ben dol op mijn pittige Ka met al haar bijzondere opties, panoramadak en sublieme geluidsinstallatie. De aankoop van een nieuwe cd leidt meestal tot onverwachtse ritjes. Die wil ik namelijk altijd eerst in mijn auto beluisteren, maar dat terzijde.
 
Wat uit bovenstaande blijkt is dat mijn gevoel voor auto's net zo veranderlijk is als het weer. Soms heftig, onstuimig en onverwachts, maar altijd komen er wel weer opklaringen en periodes met rustig voortkabbelende momenten zoals tijdens een zachte lentebries. De winterbanden kunnen er volgens mij wel weer af. En gezien mijn (Twingo)kriebels komt het voorjaar er met rasse schreden aan. Ik ga dan weer, in mijn Ka met panoramadak, lekker toeren door de polder om niets van die mooie weerbarstige wolkenpartijen te missen. En die nieuwe Twingo? Eerst maar eens in het echt zien.

Eerste montage voor Golf, CC en Beetle

Drie nieuwe zomerbanden van Continental zijn per direct goedgekeurd voor Volkswagen-fabrieksmontage. Voor de Golf 7 zijn dat de 15- en 16-inch-uitvoeringen van de ContiEcoContact 5 en de ContiPremiumContact 5. De ContiEcoContact 5 is tevens goedgekeurd voor de Volkswagen CC en hetzelfde geldt voor de ContiSportContact 5. De 20 inch-uitvoering van die laatste is ook toegelaten voor toekomstige montage op de Beetle.
 
Doordat er verschillende Continental zomerbanden zijn goedgekeurd voor eerste montage, kan Volkswagen afhankelijk van de uitvoering de meest geschikte band kiezen. Zo valt de ContiEcoContact 5 op door zijn lage rolweerstand waarmee hij een belangrijke bijdrage levert aan een zo gunstig mogelijk verbruik. De ContiPremiumContact 5 is een echte ‘comfortband’ en bij de ContiSportContact 5 ligt de nadruk op dynamiek.
 
Per model bekeken
De Volkswagen CC kan af-fabriek worden geleverd met de ContiEcoContact 5 en de ContiSportContact 5. Beide banden zijn uitgevoerd met de slimme ContiSeal-technologie. Dit zorgt ervoor dat de band kleine schades zelf ‘repareert’ waardoor de rit niet onderbroken hoeft te worden.

De ContiEcoContact 5 met zijn lage rolweerstand versterkt het zuinige karakter van bijvoorbeeld de Golf BlueMotion nog eens extra. Bovendien heeft deze band uitstekende eigenschappen op natwegdek. De dynamiek van de Beetle wordt extra aangezet door de grip en de stabiliteit van de ContiSportContact 5. De goedgekeurde 20 inch-uitvoering draagt bovendien bij aan de sportieve look.
 
Niet alleen voor Volkswagen
De goede eigenschappen van de nieuwe Continental zomenbanden zijn niet alleen voorbehouden aan bovengenoemde modellen. Ook andere Volkswagens en auto’s van andere merken kunnen gebruik maken van de innovatieve technologieën die ervoor zorgen dat Continental steevast met topscores uit onafhankelijke bandentesten komt.

Alle nieuwe zomerbanden van Continental worden geproduceerd in Europese fabrieken, waaronder die in het Duitse Korbach. De ContiSportContact 5 voor de Beetle wordt ook geproduceerd in de fabriek in Mount Vernon (VS).

Ze zitten er weer onder hoor! Mijn lieve winterbandjes. Zojuist heb ik ze uit hun vijf sterren hotel gehaald. Ze hebben er zo te zien een fijne tijd gehad. Met zo’n zes millimeter vet op de ribben kunnen ze er weer een wintertje tegen. Ik zou bijna medelijden met ze krijgen.  Om ze zo weer die vieze, natte en koude winter in te sturen….. barbaar die ik ben! Het bandenhotel, wat een onzin anno 2013!
 
Vrouger! Vroeger stonden ze gewoon in mijn moeder haar schuur. Kil en klam. Niks geen geconditioneerde en verwarmde ruimte. Gewoon een schuur, halfsteens met stoeptegels, punt! Maar wat geeft het een veilig gevoel. Het rijdt toch altijd weer anders, nieuwer. Klaar voor de strijd tegen de elementen. IJzel, sneeuw, veel water en dooiende prut. Mijn Vredesteintjes Snowtrac zou ik niet willen missen. Stiekem ben ik toch wel dol op ze.

Maar dan gewoon als verstandige rijder. Ik realiseer mij dat het veilige gevoel groter is dan de werkelijkheid. De remweg en de kans op glijden blijft in de winter een groter risico, ook met winterbanden. De afgelopen jaren hebben we veel te maken met sneeuw en langdurige vorstperioden. Mijn vriendin strandde eens met pech ergens op de A7. Bizar slecht weer met heel veel sneeuw. Direct na haar telefoontje dook ik in mijn auto. Wat was ik blij dat mijn Golf GTI destijds van winterbanden was voorzien. Als de reddende ridder in nood sloot ik haar een uur later in mijn armen. Ook moet ik nu  denken aan die automobilist die in z’n eentje goed was voor een kilometers lange file. Hij kon met zijn auto op Sommerreifen tijdens de avondspits niet de invoegstrook omhoog. Door het geworstel kwam zijn auto overdwars op de weg te staan. Je zal die ene maar zijn, dan vergeet je die avond niet gauw weer.

Dus haal de schatjes maar gauw uit hun pensionnetjes. Of schaf een setje laiverds aan. Gatver, wat een onzin. Gewoon goed rubber onder de heilige koe!
Een veilige winter gewenst!   

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Ja hoor, ik heb ze, of eigenlijk mijn auto: winterbanden. Zoals in de vorige column aangegeven ben ik een trouwe wisselaar. Ik heb weer grip. Nee, ook dat moet ik anders benoemen, mijn auto heeft weer meer grip tijdens winterse omstandigheden. Het is echter op moment van schrijven nog herfst. Met al een behoorlijke hevige storm achter de rug sijpelen berichten door in het nieuws dat er een 'horrorwinter' aan zit te komen.
 
Ik ben echter eerst nog druk met het weer grip krijgen op mijn eigen schrijfwerkzaamheden voordat ik me daar druk over kan maken. Met interviews in onder andere Nieuwleusen en Hornhuizen in de agenda ben ik zeker blij met meer grip van de bandjes. Niet zozeer vanwege de winterse omstandigheden, maar juist vanwege de herfstachtige onrust op de landelijke wegen. Ook in mijn woonomgeving, het prachtige Oost Groningen en specifiek het wonderlijke Westerwolde, is er grote drukte op de wegen in verband met de aardappel- en bietenoogst. 
 
Gigantische landbouwmachines rijden af en aan over de smalle wegen. De bordjes met de waarschuwing 'Modder' omschrijven bij lange na niet de natte glibberige blubberzooi op de wegen. Mijn mooie roomwitte Ford Ka belandt vanwege die grote landbouwvoertuigen regelmatig in de zompige berm. De chauffeurs hebben veelal een rijgedrag van 'jij bent klein en wij zijn groot'. Als ik ze dan soms ook nog met een telefoon aan het oor zie, verschiet ik in alle mogelijke herfstkleuren.
 
Ik ben echt een heel tolerant type, heb werkelijk waardering voor beroepsvervoerders en in het bijzonder voor de hier veelvuldig aanwezige landbouwsector met haar imposante wagenpark. Maar, kan het een beetje minder hard, minder breeduit en 's avonds met iets minder fel licht? De bandjes kunnen nog zoveel grip op de weg hebben, met zo'n overmacht aan apparatuur raak ik eerder de grip op het stuur kwijt.
 
Gelukkig duurt deze periode maar een paar weken en is de overlast mede afhankelijk van de weersomstandigheden, maar rijgedrag dat is een heel ander verhaal. Daar heb je net als met het weer geen invloed op. Je kunt wat dat betreft alleen maar naar jezelf kijken. Nou dan beroepschauffeurs en andere rijders van grote voertuigen, jullie hebben meestal ook grote spiegels, kijk daarin eens een keer goed naar jezelf en pas je rijgedrag ook een keer aan aan de rest van de bestuurders. Dan hebben we met zijn allen grip op de huidige omstandigheden en wat betreft de komende winterse 'horror' omstandigheden, daar hebben we dan alvast de winterbanden voor.

Het is zondag 29 september, een zonovergoten dag en Dress Red Day. Volledig in het rood gekleed zit ik als FC Groningen supporter op de tribune van De Grolsch Veste in Enschede. Het spandoek met de tekst 'proud to be red', vermeldt eigenlijk dat ik niet opval als Groninger tussen de Twente aanhangers. Over de wedstrijd zal ik het maar niet hebben, want daar was geen sprake van. Het was een blamage, een afgang eerste klas. Het was zo niet boeiend dat mijn zus en ik in eerste instantie niet eens meekregen dat er in de tweede helft met een mannetje minder werd gespeeld. Ook de wissels gingen ongemerkt aan ons voorbij. Groningen wist na de pauze de andere helft van het veld niet eens meer te bereiken. Ter plekke besloot ik, wel tijdelijk, maar van supportersgroep te wisselen. Viel er tenminste wat te klappen en te juichen.
 
Heerlijk met de snuit in de volle zon mijmerde ik, vanwege het slechte spel, geregeld even weg. In gedachten alvast de agenda voor de komende week doornemend. Een paar nieuwe schrijfklussen opstarten, de drukproef van het brandweerboek nazien, de administratie bijwerken, winkelen met mijn moeder en deze column schrijven, stonden al ingepland. Wat lag er ook al weer voor post waar ik ook nog wat mee moest? Oh ja, een aanbieding voor het tijdig wisselen van de zomerbanden. De vroege vogels wisselkorting kwam echter zo laat in de bus dat de grootste korting al niet meer haalbaar was. De termijn daarvoor was al bijna verstreken. Wat een blamage, wat een afgang.
 
De schreeuwerige kop van de folder: Rij veilig, rij winterbanden!, lijkt haast banaal als ik 's avonds after sun op mijn ietwat roodverbrande gezicht smeer. De toch wel frisse volgende ochtend doet meer vermoeden dat de winter er echt aan zit te komen. En dan weten we het hè. We moeten/mogen weer wisselen. Want om veilig het najaar en de winter door te komen is het echt beter om op winterbanden te rijden. Daar is geen twijfel over mogelijk. Dus moet er nog een wisselafspraak gepland worden en dat is best lastig tussen alle afspraken in de volle agenda. Er staat (helaas) ook nog een afspraak voor de tandarts in. Dat is gelukkig niet om te wisselen, maar voor een verzorgd en gezond gebit. Daarna kan ik dan wel, lief lachend met mooie witte tanden, proberen toch nog wat 'bandenwisselkorting' te ritselen. Ik rij namelijk graag veilig, dus laat ik wisselen.