Voor de start van de vierde dag van de Dakar stond Tom een vervelende mededeling te wachten: hij is gediskwalificeerd vanwege het missen van waypoints. Waypoints die hij had gemist door een andere rijder te helpen. Na protest bij de stewards kreeg hij toch toestemming om de vierde etappe te rijden in afwachting van de uiteindelijke beslissing.

De vierde etappe begon met een verbindingsroute van bijna 600 kilometer door het Andes-gebergte. Tijdens deze verbinding werd er geklommen naar een hoogte van 4,800 meter, waar de ijle lucht voor zware omstandigheden zorgt.

De special stage startte in de bergen op rotsachtige paden om na 200 kilometer over te gaan in zand en duinen. Het eerste deel ging Tom goed af en hij gaat met de 77e tijd het zand in. Ook in de duinen gaat het lekker, de buggy vliegt er doorheen.

Onderweg kwam Tom wel het een en ander aan ellende tegen: "Ik ben gestopt bij Gerard de Rooy die grote problemen had met zijn truck en ook Jan Lammers ben ik tegen gekomen. Ik heb daar helaas net iets teveel tijd mee verloren waardoor ik het laatste stuk duinen in het donker moest rijden. Ik ben uiteindelijk gestopt want het was gewoon te donker.

De buggy hield zich goed, maar het was gewoon onverantwoord om verder te rijden. Als ik dat gedaan had was de kans groot geweest dat ik misschien wel onnodig schade had gereden. Het licht achter mijn roadbook was ook kapot dus ik kon niet eens meer zien waar ik heen moest. Ik ben gestopt bij een groepje Chileense locals en heb gewacht tot het licht werd. De laatste kilometers naar het bivak ben ik samen met de Nederlandse motorrijder Humprey Senn van Basel opgereden en uiteindelijk was ik op tijd in het bivak."



Volgens de officiële website van de organisatie heeft Tom een starttijd gekregen en ook is hij van de lijst met uitvallers gehaald. Dit wijst erop dat Tom vandaag gewoon kan beginnen aan SS5 echter officieel is dit op het moment van schrijven nog niet bevestigd. De monteurs van het Maxxis Dakar Team gaan in idergeval de buggy klaar maken voor de volgende etappe.

"Het gaat hem niet meer worden". Dat waren de woorden van Tim Coronel gisteravond laat. Coronel was net van de proef gehaald door de assistentietruck van het Maxxis Dakar Team en besefte dat hij niet meer kon starten. "Een heel jaar lang werk je hier naartoe en dan op de tweede proef uitvallen dat doet pijn" Het besef moet nog komen denk ik. Je bent daar niet echt mee bezig als je zo lang alleen in de woestijn moet wachten op assistentie. Je leeft op de adrenaline en het slaaptekort."

De 2de etappe begon voor Tim zonder problemen, maar de enorme hitte en het inmiddels kapot gereden parcours vergde veel van hem. "Het was enorm warm en het leek wel alsof het steeds warmer werd. Als je door kon rijden was het wel te doen, maar we kwamen op een stuk met fesh fesh en daar was niet doorheen te komen. Ik raakte een boomstronk en hierdoor brak mijn stuurkogel. Dit is normaal gesproken snel zelf te repareren, maar in dit geval helaas niet. Het probleem werd groter toen ik besefte dat de assistentietruck een kortere route reed en mij dus niet kon helpen. Gelukkig kwam Tom mijn kant op en besloten we dat ik zijn onderdelen kon gebruiken zodat ik weer verder kon. Heel veel profijt had ik daar niet van want het parcours werd steeds slechter en zo'n 20 kilometer verder begaf mijn koppeling het. Dan zakt de moed je wel even in de schoenen kan ik je vertellen."



Na een hele nacht op het parcours doorgebracht te hebben werd het weer langzaam licht en nog steeds was er geen hulp in zicht: "De assistentie moest vanuit het bivak komen en dat was een trip van ongeveer 250 kilometer. De truck kon bij zonsopgang pas mijn kant op komen en voordat hij er dan is... In de zon was het niet uit te houden en daar kwam bij dat mijn water ook op begon te raken. Ik ben op een gegeven moment maar onder mijn buggy gaan liggen om nog een beetje schaduw te pakken anders was het helemaal niet te doen je kan je voorstellen hoe blij ik was om de truck aan te zien komen rijden."



Op het moment dat de truck bij Tim was begon het avontuur eigenlijk pas. Veertien uur lang bungelde Tim in zijn buggy achter de servicetruck voordat zij vanmorgen vroeg aankwamen in Chilecito. "Het was een best ritje, maar ook dat hoort helaas bij Dakar. Het gevoel wat je dan hebt is een beetje dubbel. Aan de ene kant ben je blij dat je binnen bent en aan de andere kant weet je dat de Dakar over is, al is dat besef er nog steeds niet helemaal".

Diane Kruger en Joshua Jackson testen brandstofceltechnologie

Hollywood-sterren Diane Kruger en Joshua Jackson zijn al meer dan twee jaar enthousiaste bezitters van de B-Klasse F-CELL, die enkel puur water als restproduct heeft. Alleen al in de VS heeft een vloot van zo’n 70 F-CELL-auto’s een totale afstand van meer dan 1,6 miljoen kilometer afgelegd, waarmee ongeveer 113.500 liter aan brandstof en bijna 270 ton aan koolstofdioxide werd bespaard. Sinds 2010 rijden er zo’n 200 auto’s bij kopers in de VS en Europa en één van deze auto’s heeft al 315.000 kilometers op de teller staan. Diane Kruger en Joshua Jackson laten nu in een film zien hoeveel potentieel de brandstofcelaandrijving eigenlijk heeft, tijdens een reis door Death Valley in California, één van de droogste plaatsten op Aarde. De film is onderaan deze pagina te bekijken en op http://mb4.me/drive4water.
 
“We zijn absoluut fan van de brandstofcel geworden. Het gebruiksgemak is enorm. Op een doorsnee dag wordt onze mobiliteit in het geheel niet beperkt, en bovendien hadden we in Death Valley ook geen watergebrek,” aldus Diane Kruger. “Het vergt drie minuten om hem vol te tanken, hij heeft een bereik van zo’n 400 kilometer en stoot nul emissies uit. Hij is simpelweg perfect,” vult Joshua Jackson aan. In de film ‘Defying Death Valley’ rijden de twee bij 50 graden Celsius door Death Valley, zonder watervoorraad. Hun levens zijn afhankelijk van de emissies van de B-Klasse F-CELL. De Hollywood-sterren gebruiken het water – het enige restproduct van de werking van de F-CELL – als drinkwater en om mee te koken.
 
De brandstofcel als toekomstig aandrijfsysteem, gereed voor serieproductie
De B-Klasse F-CELL is de eerste brandstofcel-elektrische auto van Mercedes-Benz die onder serieproductie-omstandigheden wordt gebouwd. De voor het rijden benodigde elektriciteit wordt in de auto zelf opgewekt via een chemische reactie tussen waterstof en zuurstof. Met een actieradius van zo’n 400 kilometer en korte tankstops van minder dan drie minuten combineert de B-Klasse F-CELL emissievrije mobiliteit met het absolute gebruiksgemak voor gebruik op lange trips, met indrukwekkende prestaties.
 
Brandstofceltechnologie is een integraal onderdeel van Daimler’s lange-termijn aandrijfsysteemstrategie, met emissievrije mobiliteit als resultaat van alle inspanningen. “Onze diverse projecten in Duitsland, de VS, Noorwegen en, zeker niet de minste, de Mercedes-Benz F-CELL World Drive, hebben bewezen dat de tijd rijp is voor brandstofcelaangedreven elektrische auto’s en hebben het enorme potentieel van waterstof als energiebron aangetoond. Daarom zijn we ook bijzonder content met het feit dat twee bekende filmsterren een pioniersrol op zich hebben genomen met het oog op deze technologie, en zo aandacht vragen voor de voordelen van elektrische mobiliteit,” verklaart Professor Dr. Thomas Weber, bestuurslid van Daimler AG en verantwoordelijk voor Group Research en Mercedes‑Benz Cars Development. Tijdens de Mercedes-Benz F-CELL World Drive in 2011 reden drie B-Klasse F-CELL-auto’s in 125 dagen 30.000 kilometer door 14 landen op vier continenten in een overtuigende poging om de dagelijkse inzetbaarheid van deze technologie aan te tonen. Joshua Jackson was één van de deelnemers aan deze eerste tocht rond de aarde met brandstofcelauto’s, waarbij hij een deel van de route door de VS aflegde.
 
Naast bijna 200 B-Klasse F-CELL auto’s heeft Daimler AG sinds 2001 60 A-Klasse F-CELL’s, drie Sprinter bestelauto’s en bijna 60 bussen aan vloottests laten deelnemen. Tot nu toe hebben de meer dan 300 brandstofcelauto’s gezamenlijk zo’n negen miljoen kilometer afgelegd, waarmee daadwerkelijk het bewijs is geleverd voor de dagelijkse inzetbaarheid en duurzaamheid van brandstofceltechnologie. In het streven de brede beschikbaarheid van deze emissievrije technologie een ‘boost’ te geven en de investeringskosten verder te beperken, bereikten Daimler, Ford en Nissan begin 2013 overeenstemming voor de gezamenlijke ontwikkeling van een brandstofcelsysteem. Met als achterliggend doel om in 2017 een concurrerende brandstofcel-elektrische auto op de markt te brengen.
 
Naar verwachting zal tegen die tijd aanzienlijke vooruitgang zijn geboekt, met name in het creëren van een duurzame infrastructuur – mede dankzij de hoge mate van betrokkenheid van Daimler bij diverse demonstratieprojecten en binnen het raamwerk van het H2 Mobility Initiative. Als onderdeel daarvan is recent besloten om het huidige netwerk van 15 tankstations binnen de Duitse openbare waterstofinfrastructuur tot 2023 naar zo’n 400 H2 tankstations uit te breiden. Dat betekent dat een netwerk van H2-tankstations voor dagelijks gebruik zich niet alleen zal beperken tot dichtbevolkte en belangrijke verkeersaders, maar ook het platteland zal omvatten.