Tom Coronel is op zaterdag 10 januari aan de marathon-etappe van de Dakar-rally gestart. Een twee dagen durende etappe die de eerste dag van Iquique naar Uyuni leidt en de volgende dag weer terug naar Iquique. Op het afgesloten bivak in Uyuni worden alleen rijders zelf met hun voertuigen toegelaten, wat betekent dat er geen service mogelijk is.

De special stage begon soepel voor Tom, tot waypoint 3 reed hij de 52e tijd. Daarna verloor hij tijd doordat er, net als de vorige dag, voor bij de ophanging een bout los liep. Hij weet zelf het probleem op te lossen en kon weer verder rijden. Verderop was het weer erg slecht en moest er door de modder worden gereden, maar Tom slaat zich erdoorheen en finishte het eerste deel van de marathon-etapp als 67e met een afstand van 3h55m55s.



Na binnenkomst in het bivak moest Coronel even bijkomen van de heftige rit. Vooral het laatste gedeelte was door het slechte weer en ware veldslag geworden. Coronel: "Er waren momenten dat ik tot aan mijn kin in het water zat. De buggy heeft zich goed gehouden, maar de elektronica was het niet echt eens met al dat water. Ik heb nog wel even wat werk te doen voordat ik wat slaap kan pakken."

Het tweede deel van de marathon-etappe leidt langs de Boliviaanse zoutvlakten weer terug naar Chili. Vanaf de Chileense grens is er een geneutraliseerd stuk van 274km. Na de neutralisatie wordt er nog 40km door de duinen gereden, met als afsluiting de beroemde afdaling bij Iquique het bivak in.

Voor de start van de vierde dag van de Dakar stond Tom een vervelende mededeling te wachten: hij is gediskwalificeerd vanwege het missen van waypoints. Waypoints die hij had gemist door een andere rijder te helpen. Na protest bij de stewards kreeg hij toch toestemming om de vierde etappe te rijden in afwachting van de uiteindelijke beslissing.

De vierde etappe begon met een verbindingsroute van bijna 600 kilometer door het Andes-gebergte. Tijdens deze verbinding werd er geklommen naar een hoogte van 4,800 meter, waar de ijle lucht voor zware omstandigheden zorgt.

De special stage startte in de bergen op rotsachtige paden om na 200 kilometer over te gaan in zand en duinen. Het eerste deel ging Tom goed af en hij gaat met de 77e tijd het zand in. Ook in de duinen gaat het lekker, de buggy vliegt er doorheen.

Onderweg kwam Tom wel het een en ander aan ellende tegen: "Ik ben gestopt bij Gerard de Rooy die grote problemen had met zijn truck en ook Jan Lammers ben ik tegen gekomen. Ik heb daar helaas net iets teveel tijd mee verloren waardoor ik het laatste stuk duinen in het donker moest rijden. Ik ben uiteindelijk gestopt want het was gewoon te donker.

De buggy hield zich goed, maar het was gewoon onverantwoord om verder te rijden. Als ik dat gedaan had was de kans groot geweest dat ik misschien wel onnodig schade had gereden. Het licht achter mijn roadbook was ook kapot dus ik kon niet eens meer zien waar ik heen moest. Ik ben gestopt bij een groepje Chileense locals en heb gewacht tot het licht werd. De laatste kilometers naar het bivak ben ik samen met de Nederlandse motorrijder Humprey Senn van Basel opgereden en uiteindelijk was ik op tijd in het bivak."



Volgens de officiële website van de organisatie heeft Tom een starttijd gekregen en ook is hij van de lijst met uitvallers gehaald. Dit wijst erop dat Tom vandaag gewoon kan beginnen aan SS5 echter officieel is dit op het moment van schrijven nog niet bevestigd. De monteurs van het Maxxis Dakar Team gaan in idergeval de buggy klaar maken voor de volgende etappe.

"Het gaat hem niet meer worden". Dat waren de woorden van Tim Coronel gisteravond laat. Coronel was net van de proef gehaald door de assistentietruck van het Maxxis Dakar Team en besefte dat hij niet meer kon starten. "Een heel jaar lang werk je hier naartoe en dan op de tweede proef uitvallen dat doet pijn" Het besef moet nog komen denk ik. Je bent daar niet echt mee bezig als je zo lang alleen in de woestijn moet wachten op assistentie. Je leeft op de adrenaline en het slaaptekort."

De 2de etappe begon voor Tim zonder problemen, maar de enorme hitte en het inmiddels kapot gereden parcours vergde veel van hem. "Het was enorm warm en het leek wel alsof het steeds warmer werd. Als je door kon rijden was het wel te doen, maar we kwamen op een stuk met fesh fesh en daar was niet doorheen te komen. Ik raakte een boomstronk en hierdoor brak mijn stuurkogel. Dit is normaal gesproken snel zelf te repareren, maar in dit geval helaas niet. Het probleem werd groter toen ik besefte dat de assistentietruck een kortere route reed en mij dus niet kon helpen. Gelukkig kwam Tom mijn kant op en besloten we dat ik zijn onderdelen kon gebruiken zodat ik weer verder kon. Heel veel profijt had ik daar niet van want het parcours werd steeds slechter en zo'n 20 kilometer verder begaf mijn koppeling het. Dan zakt de moed je wel even in de schoenen kan ik je vertellen."



Na een hele nacht op het parcours doorgebracht te hebben werd het weer langzaam licht en nog steeds was er geen hulp in zicht: "De assistentie moest vanuit het bivak komen en dat was een trip van ongeveer 250 kilometer. De truck kon bij zonsopgang pas mijn kant op komen en voordat hij er dan is... In de zon was het niet uit te houden en daar kwam bij dat mijn water ook op begon te raken. Ik ben op een gegeven moment maar onder mijn buggy gaan liggen om nog een beetje schaduw te pakken anders was het helemaal niet te doen je kan je voorstellen hoe blij ik was om de truck aan te zien komen rijden."



Op het moment dat de truck bij Tim was begon het avontuur eigenlijk pas. Veertien uur lang bungelde Tim in zijn buggy achter de servicetruck voordat zij vanmorgen vroeg aankwamen in Chilecito. "Het was een best ritje, maar ook dat hoort helaas bij Dakar. Het gevoel wat je dan hebt is een beetje dubbel. Aan de ene kant ben je blij dat je binnen bent en aan de andere kant weet je dat de Dakar over is, al is dat besef er nog steeds niet helemaal".

Na een nacht in de woestijn te hebben doorgebracht is Tom Coronel gefinisht op de derde dag van de Dakar-rally. Bijna 3 uur na zijn oorspronkelijke starttijd begon hij aan de special stage. De eerste kilometers gingen gepaard met wat kleine problemen maar Tom herpakte zichzelf. Vier en een half uur achter dagwinnaar Terranova finishte hij op een voorlopige 80ste plaats.

De etappe van vandaag verliep niet geheel zonder slag of stoot voor Tom, maar toch sloeg hij zich er aardig doorheen. Tom vertelt: "Ondanks de vermoeidheid kreeg ik er steeds meer plezier in. Natuurlijk kom je wel wat dingetjes tegen onderweg en heb ik de buggy een keer uit moeten graven en zelfs een dynamo moeten verwisselen, maar ik had eigenlijk niet veel te klagen. Ik ben rustig aan begonnen en heb de snelheid langzaam wat opgevoerd en dat ging prima. Nu nog een kleine 230 kilometer naar het bivak en dan kan ik eindelijk even bijkomen en natuurlijk even horen hoe het met Tim is."



Tim Coronel kon vanmiddag pas zijn weg vervolgen, maar helaas niet zelfstandig. De snelle assistentietruck van het team moest Tim ophalen en hem naar het bivak slepen. Op het moment van schrijven is Tim nog onderweg dus veel informatie is er nog niet. Wel wordt langzaam duidelijk dat het avontuur er voor Tim op lijkt te zitten.

Morgen wordt er van Chilecito naar Copiapó in Chili gereden. Na een verbindingsroute van 594km gaat de special stage van 315km van start. De route loopt door het Andés-gebergte en bevat de eerste duinen van de rally. Er is dus weer een zware dag op komst!

Tim en Tom Coronel zijn de eerste etappe van Dakar 2015 ongeschonden doorgekomen. De dag begon met een verbindingsetappe van 144 kilometer waarna een special van 170 kilometer in het roadbook stond. De paden waren stoffig en smal wat het lastig maakte om in te halen, maar zorgde niet voor grote problemen.

Voor Tom Coronel waren het de eerste echte kilometers met de Maxxis-buggy, maar dat ging hem goed af. Tom finishte uiteindelijk twee minuten voor zijn tweelingbroer op een 49ste plaats en kon terugkijken op een prima debuut.

Ook voor Tim Coronel begon de Dakar goed. Hij finishte de eerste dag op de 55ste plaats. Op de smalle paden was het lastig in te halen, waardoor hij vast zat tussen andere deelnemers en dus niet optimaal kon rijden. Tijdens de laatste kilometers verloor de Maxxis-buggy een kap maar verder waren er geen problemen voor Tim. Op de verbinding van 600 kilometer naar het bivak nam hij gestrande motorrijder Richard de Groot mee op sleep zodat ook hij zich klaar kan maken voor morgen.

Morgen wordt er van Villa Carlos Paz naar San Juan gereden. Dit is met 518 kilometer de langste etappe van de Dakar, dus er staat de mannen een pittige dag te wachten met grote hoogteverschillen en variërende ondergronden.