Kathleen Brooks kocht haar Kever in december 1966 in Riverside, Californië. Sindsdien heeft ze met Annie – zoals ze de rode Volkswagen noemt – meer dan 560.000 kilometer gereden. Ofwel, zo'n veertien keer de wereld rond. Kathleen is nu 73, en nog steeds gebruikt ze Annie om naar haar werk te gaan.

Volkswagen hoorde vorig jaar van het bijzondere verhaal en deed Kathleen het aanbod om Annie te restaureren in de Mexicaanse fabriek waar ooit de Kevers voor de Noord-Amerikaanse markt van de band liepen. In de afgelopen elf maanden heeft een team van zo'n zestig Volkswagen-medewerkers Annie teruggebracht in nieuwstaat. Ook is er een aantal extra's toegevoegd om de hechte relatie tussen Kathleen en haar Kever te vieren.

"Annie en ik lijken op elkaar", zegt Kathleen met een lach. "Ze was oud, gedeukt, verroest, ze glansde niet meer, maar weet je? Ze doet het altijd! En als ik maar zo goed mogelijk voor haar blijf zorgen, zal ze het ook blijven doen."

Flinke restauratie
Er moest flink wat aan Annie gebeuren. Haar bodemplaat was op plekken volledig doorgeroest en er waren problemen met de ophanging, transmissie en het elektrische systeem. In elf maanden tijd hebben de Volkswagen-medewerkers zo'n veertig procent van alle componenten vervangen en precies 357 originele delen gerestaureerd. Om tot de originele carrosseriekleur te komen, heeft het team een monster genomen van de onaangetaste lak in het dashboardkastje.

Sommige onderdelen van de auto zijn door Volkswagen verbeterd. Zo heeft Annie de schijfremmen van een latere Kever gekregen, een modern audiosysteem dat lijkt op een oude Kever-radio, nieuwe bedrading, een opgewaardeerde wielophanging en een gereviseerde versnellingsbak. Daarbij is de motor compleet uit elkaar gehaald, schoongemaakt, verbeterd en weer in elkaar gezet. De met leer beklede stoelen zijn nu getooid met de geborduurde namen 'Kathleen' en 'Annie'.

Met hart en ziel
Volgens projectmanager Augusto Zamudio was het doel niet om van Annie een museumwaardige Kever te maken. "Het gaat erom dat Kathleen nog vele jaren van haar auto kan genieten", zegt hij. "Het restauratieproces was behoorlijk uitdagend, maar we hebben er echt hart en ziel in gestoken. Toen Annie hier arriveerde begrepen we vrijwel meteen de innige band die Kathleen met haar Kever heeft. Dat motiveerde ons enorm."

Toen Kathleen begin dit jaar afscheid moest nemen van Annie, schreef ze een briefje aan de leden van Zamudio's team. Ze bedankte iedereen voor de moeite en vroeg de Volkswagen-medewerkers om goed voor haar Kever te zorgen. Het team schreef terug: "We hebben met veel liefde aan Annie gewerkt. Het was een emotioneel moment toen we haar na al die tijd moesten teruggeven, maar we zijn blij dat Kathleen en haar Kever nu weer bij elkaar zijn."

Op de Techno Classica in Essen (6-10 april aanstaande) laat Porsche een 911 2.5 S/T zien. Deze unieke raceauto werd enkele jaren geleden in Amerika teruggevonden en heeft aansluitend een volledige restauratie door de specialisten van Porsche ondergaan. Ook is er veel aandacht voor het veertigjarige jubileum van de Transaxle-modellen. Op de Porsche stand zijn zeer bijzondere exemplaren en voorbeelden uit de lijn 924-928 te zien.

De Porsche 911 2.5 S/T uit 1972 werd enkele jaren geleden door een verzamelaar in Amerika ontdekt. De auto was toen in een slechte toestand. Wat volgde, was een fabrieksrestauratie die tweeëneenhalf jaar duurde. Vooral de carrosserie was een probleemgeval. De auto was namelijk omgebouwd tot het latere G-model en bovendien was een schade slecht gerepareerd. Het terugbrengen in originele staat en het handmatig reconstrueren van de spatbordverbredingen achter was daardoor zeer gecompliceerd.

Een unieke historie
De 911 2.5 S/T werd in 1971 door de Amerikaans coureur en autosportfilmer Michael ‘Mike’ Keyser besteld. In 1972 nam de auto met Jürgen Barth aan het stuur deel aan vele races in de VS en aan het WK langeafstandsracen. Om te beginnen nam de auto deel aan de 6 uur van Daytona en vervolgens aan de 12 Uur van Sebring. Aansluitend kwam de 911 2.5 S/T in actie bij de Targa Florio en de 1.000 kilometer van de Nürburgring. Bij de 24 Uur van Le Mans was hij goed voor een overwinning in de GT-klasse voor auto’s met een cilinderinhoud tot 3,0 liter en een prachtige 13e plaats overall. In het seizoen 1972/1973 nam de auto ook deel aan races in Watkins Glenn en Indianapolis.

40 jaar Transaxle-sportwagens
Porsche besteedt op de Techno Classica ook veel aandacht aan het succesverhaal van zijn Transaxle-sportwagens, de modellen met de motor voorin een de aandrijving en transmissie achterin. Deze opzet zorgde voor een ideale gewichtsverdeling en daarmee voor zeer dynamische rijeigenschappen. Het veertigjarige jubileum van de Transaxle-modellen wordt geïllustreerd aan de hand van een prototype van de 924 uit 1974, een chassis van de 944, een opengewerkt model van de 968 en een 928 uit 1995, het laatste bouwjaar van dit model.