Zo rondom Sinterklaas is er altijd weer de nationale bandendans. Of eerder zelfs, wanneer de ‘r’ in de maand zit. Nu was september niet de warmste maand maar met een graadje of 14 denk ik nog niet aan gladheid. De bandenhotels openen in november volop hun deuren. Overal worden ze opgeslagen. Het blijft een onhandige stapel die eigenlijk continue ergens in de weg ligt. Eerlijk is eerlijk, velen onder autominnend Groningen willen niet meer zonder. De Winterband!

Morgen is het weer zover. Dan krijg ik ze er onder. Klaar voor de winter, wie doet mij wat? Het voelt wel fijn als er weer andere rubbers onder de trouwe Passat zitten. Het rijdt dan ook anders of zo. En daar is de schijnveiligheid! De remweg is korter en het bochtengedrag is anders omdat er een ander type rubber is gebruikt. Maar rechts blijft rechts, voorrang verlenen blijft voorrang verlenen.

Nu kwam er in Huize Schieving ook weer de Kerstmarkt voorbij. Het vorige jaar was volledig verregend in een sfeerloos Oldenburg. Er restte slechts een kletsnatte humeurige Kerstman, volledig verkleumd met een verroeste bel en een paar rendieren die ergens onder een zeiltje stonden. Voor de vorm heb ik nog maar een meter bratwürst verorberd onder een hele foute Duitse partytent. Dit jaar moet er een nieuwe poging worden gedaan. Toch even checken hoe dat ook al weer zit met de verplichte winterbanden. In Duitsland ‘jawohl’. Geen discussie: “Als de weersomstandigheden er om vragen!” En op de Autobahn zijn ze verplicht. Dit laatste geldt ook voor Oostenrijk trouwens. De boodschappen net over de grens bij Bunde of een Kerstmarkt in Lehr, kan al gauw een dure zeperd worden. En een discussie met onze groene veldwachters draait aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid helemaal op niets uit.

Enfin! Aanrader dus die bandendans, voor de veiligheid uiteraard maar zeker ook voor een ontspannen ritje Kerstsfeer proeven …

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Oftewel gerommel met de feiten. Twijfel alom! Ik vraag mij nu van alles af sinds Volkswagen heeft zitten klooien met de diesel milieu-eisen. U weet, ik rij ook een VauWee. Een benzine-passat, maar ook die zal wel genetisch gemanipuleerd zijn. Heb ik wel een 1.4 TSi of is het stiekem een twaalfhonderdje? Zo snel is ie nu ook weer niet namelijk. Je gaat echt twijfelen.

De elektrische auto's halen ook nooit de voorgestelde accu-kilometers. Ja, alleen bij windkracht 10 in de rug, gezeten in je skipak, lights-off, airco uit en zelfzingend. Het is nu ook echt ongeloofwaardig dat die enorme beer achter uit die Superb komt. Ja, want ook Skoda wordt genoemd. Mercedes en BMW ook. Altijd toch die Duitsers!

Nu blijkt dat wij, U en ik, in tal van andere branches ook in het ootje worden genomen. Mijn Miele zuigt wellicht net zo goed als de kruimeldief van Tefal. Mijn kelder koelt harder dan mijn koelkast en verbruikt bovendien drie keer zoveel als beloofd, tenzij het in huis net zo koud is als in de koelkast zelf. Is mijn schoenmaat echt wel 43 en geeft mijn weegschaal zuiver mijn gewicht door of eet ik voor niets 'superfoods'.

Wat een farce. Net nu de banken en verzekeraars weer op orde komen, volgt deze branche met schandalen. Eerder hadden we gewoon de roetende Golf D, zonder gesjoemel. Die voldeed prima maar je wist dat je nu niet bepaald een bijdrage leverde aan het milieu. En nu, het leek zo goed bij VW. De Wolfsburgers hebben een paar supernerds aan het werk gezet om iedereen roet in de ogen te strooien. Knap om zo te sjoemelen en het pas bij de 11 miljoenste te moeten toegeven. Klein nadeel is dat het ze miljarden gaat kosten.

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Heel onschuldig was ik me aan het verdiepen in autoliefde in brede zin, toen ik op 'echte autoliefde stuitte'. Dat leek mij wel een aardig thema voor Autoplus. Zijn we allemaal niet een beetje verliefd op automobielen als we deze krant lezen?

Toch moet het niet gekker worden. Verliefd op je auto! Okee ... dat kan. Het wordt toch wel gênant wanneer je wordt opgepakt als je in het openbaar sex hebt met je auto, met een Landrover wel te verstaan. Dan hou je wel meer van de Rubens-auto om even in vrouwelijke termen te blijven. Nu mag ik dan tegen de 50 lopen en best wel ruimdenkend kunnen zijn, deze mechanofilie gaat mij te ver. Of een relatie hebben met Kever Vanilia of iedere dag je Chevrolet Monte Carlo goedenacht kussen .... Er zijn grenzen!

Al lezend realiseer ik mij dat er toch wel een bepaalde verliefdheid bij mij valt te bespeuren. Mijn havanabruine Opel Kadett 1.2S van 1979, de DP-34-PF, gekocht aan de Friesestraatweg in Groningen bij Van der Veen Bedrijfswagens (hij zit er nog), is wel mijn grote liefde. Naast de Golf GTi van 2007 zijn dit mijn grote gemotoriseerde liefdes. Nummer één blijft de Opel. Ze heeft mij met liefde vervoerd van Den Helder naar Groningen en vice versa. Op gas! Met haar 1196cc en 59pk was het een genot om 'in de 4' 115km/h te rijden. Hierboven resoneerde ze nogal en ging haar gasverbruik naar 1 op 8. Heerlijk om haar altijd roestende dorpels aan te pakken, haar te voorzien van veel te grote Cibië gele verstralers en de pook af te zagen en te voorzien van een golfbal. Dat is pas liefde, verliefdheid anno 1988.

Kijk ik nu om me heen dan is de verliefdheid nog steeds aanwezig. Misschien op een andere manier, maar het is er. Kijk maar naar de Opel Adam's, de Skoda Fabia's en de vele andere auto's die je naar jouw smaak kan 'stylen'. Of juist in stilte genietend van de extra horsepower via een chip of juist van de relatieve eenvoud van een GTi. En ook mijn tweede liefde kijk ik nog steeds met weemoed na. Meestal van achteren, logisch met mijn geknepen 1.4TSi.

Zo zijn we allemaal een beetje verliefd, ieder op zijn manier....

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Net zoals half-Groningen zijn wij ook La Douce France ingetrokken. De Passat zag ik al weer met een staart tussen de benen langs de weg staan. De complete ‘tenterie’ bestaande uit eigenlijk alles wat ik ook in Helpman heb, maar dan mobiel en van campingkwaliteit, moet in de Passat sedan, of Limousine zoals Volkswagen deze versie noemt. Dat is een lastige 5-sterren puzzle en dit jaar moest er een Thule aan te pas komen om alles mee te sjouwen naar de Lanquedoc-Roussillion. Na ons eerdere debacle op Route Soleil, een slotje van de dakkoffer brak, heeft AVA mij verzekerd dat dit toch wel een ‘high-end’ koffer was. Enfin, het lukte!

Dan de routekeuze, of Parijs, of Luik. Parijs is altijd een verrassing en Clermont-Ferrand altijd zo’n geklim en geklouter. Dit jaar fijn, u kent het wel: Groningen-Maastricht-Luik-Metz-Nancy-Luxembourg (tanken)-Dijon-Lyon-direction Barcelona! Nog één keer linksaf en we zijn in Serignan-plage. Dan nog even doorbijten om de mobiele woning in elkaar te klussen, zonder-ruzie, en relax!

Wat mij zo bleef ’verrassen’ was enerzijds de tol en anderzijds de sportieve overheidsborden wanneer je een flitspaal nadert. Althans, op de Péage! En ja hoor, binnen een kilometer, staat er weer zo’n grijsgele fotokast. Een voordeel is de bak op ons dak die ergens bij 140 enorm begint te gillen. Los hiervan hoef je dus geen bon te krijgen op de tolweg. Even later, bij het verlaten van de tolweg, reed ik de befaamde drie kilometer te hard en we stonden letterlijk in de schijnwerpers. Zonder aankondiging! Daar heb ik blijkbaar (mede) de tol voor betaald.

Die Fransen zijn best sportief en flitsen niet zomaar, als je er maar voor betaald …

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Over mobiliteit gesproken. Zondag 3 mei! Een ware exodus naar Rotterdam en terug. Wat een operatie was het. Honderden bussen, duizenden auto’s. Dan blijkt het lastig om met zijn allen tegelijk te bewegen. Vertragingen horen erbij. Mensenwerk!

Op zondagmorgen op de anders rustige A7 was het een sliert van bolides bezet met de groenwitte ‘army’. Op een enkele zuurpruim en middelvinger na was het om 11.00 al een en al feest. En ook terug!

Alle verhuurbedrijven waren volledig uitverhuurd, tot de Duitse grensstreek aan toe. Dus bij ons werd het geen Transporter maar een Toyota Verso 7-persoons. Beter gezegd, of zeven dwergen of vijf volwassen en één kerel op rij drie met de voeten op het andere stoeltje. Oké, goed te doen met een biertje en een stuk droge, uiteraard, Groningerworst. Zeker met de Beker in Groningse handen.

Natuurlijk moest de FC nu even besproken worden. Voetbal en auto’s. Dat boeit onze soort! Maar, de afgelopen weken was er nog een heerlijk evenement voor iedereen die deze krant leest. De AutoRAI 2015! Onwijs veel ontwikkelingen op allerlei terreinen. Bereikbare en onbereikbare auto’s. Vooral de digitale techniek werkt hard door in vele merken. Zelfstandig parkeren is al standaard bij o.a. Ford en automatisch rijden in de file een betaalbare optie bij bijvoorbeeld Skoda. Het automatisch bellen bij een ongeluk naar een alarmnummer lijkt in 2018 verplicht te worden. En zo kunnen we wel door gaan.

De premium merken staan er met de droomauto’s. Want voor hoeveel mensen is de volledig elektrische i5 van BMW haalbaar? Nog maar te zwijgen van de Lamborghini Aventador Super Veloce met 750 pk, in 2,8 seconden van 0 naar 100 en de top, vast begrensd, op 350 kilometer per uur! Mag dit nog op de weg?
Dit trekt dus ook vele Groningers naar Amsterdam.

Inmiddels ben ik me al weer aan het voorbereiden op de volgende uittocht. De zomervakantie met de auto. Wordt het dit jaar wel of niet weer de dakkoffer? Ook deze was overigens bij een verhuurder in augustus al uitverhuurd. Zo rollen we met z’n allen van het ene evenement in het andere. In ieder geval genoeg mooie zaken om van te genieten of voor te bereiden. Groningen beweegt!

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Hoe vaak wordt er niet in een gezin een gesprek gevoerd over de aanschaf van de tweede auto. Zeker als beiden werken is een extra heilig koetje een veel gehoorde wens. Logisch, het comfort gaat ver boven het openbaar vervoer, van deur tot deur en natuurlijk erg handig voor de clubjes van de kids.

Zo ook in Huize Schieving. Wij passen helemaal in het bovenstaande plaatje. Ondanks het wonen in de stad is een 2e auto voor de deur toch wel erg handig. Na het stellen van het budget (voor wat het waard was) werd de app van Autoscout met de juiste zoekopdracht ingericht. De voorkeuren van de hoofdbestuurder, de vrouw des huizes, waren de Mini, de A-klasse, 1-serie en nog wat andere, toch wel wat leukere autootjes. Het moet ook wel iets zijn was de aanvullende opdracht.

Het zoeken is tegelijk leuk en gedoe. Na enige omzwervingen bij meestal digitale garages zat de juiste auto er nog niet tussen. En dan doet de tijd een hoop! Ik werd een beetje Autoscout-moe. Op een bepaald moment kwam ook de hippe mama-bakfiets voorbij. Ook deze moest worden meegenomen en tegen de 2e auto aangehouden. In mijn optiek was het geen vergelijk maar het werd serieuzer. Even googelen en de bakfietsen vliegen voorbij. Gazelle, bakfiets.nl, babboe en ga maar door. Bij school viel opeens op dat er meer 2e auto’s zijn gesneuveld voor de bakfiets.

Aan de Vismarkt zit Fietsje. En die verkopen ….. bakfiets.nl. De zaterdagmiddag in Groningen is erg gezellig en daar past een proefrit op de 1PK bakfiets wel bij. Bingo! Dit wordt ‘m! Het rijdt super en naast de kids kunnen alle weekboodschappen er zo bij in. Tot aan de voordeur. Het enthousiasme van de eigenaar van de winkel in combinatie met het degelijke voorkomen van de bakfiets.nl doen de rest.

In plaats van een A160 of een 116i staat er nu een zwarte bakfiets.nl, Eén PK, volledig open dak, 7-versnellingen en geen uitstoot. Zo kan het gaan …. tot nu toe een prima keus. En de doorlopende kosten, op een fietsverzekering van Univé van nog geen tien euro na, nihil. Heerlijk!

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Inmiddels is de zelfrijdende auto geen toekomst meer, hij is er! We rijden straks niet zelf meer maar we gaan met z’n allen in de Budii. De Zwitsers hebben de Budii, het zal wel ‘vriendje’ betekenen, inmiddels zo ver doorontwikkeld dat je met z’n allen in een koekblik kunt stappen. Voorlopig alleen nog voor Stad & Ommeland maar toch, hij (of zij) is er.

Ik stel mij dan voor dat we samen met de kinderen, al spelend in de ’volledig automobiel’ stappen en gewoon verder gaan met wat we doen. De kids kleuren lekker verder, vaders en moeders kijken nog even Uitzending gemist, ’Boer zoekt Vrouw’. Wat een weelde! Of is het zelf besturen van de auto toch ook wel fijn.  Onderschatten we de waarde van het zelf besturen van onze heilige koe?

Dat denk ik wel. En dan praat ik voor mezelf. Volgende week rij ik weer een Carbagerun naar Scandinavië. Wat is deze tocht zonder het zelf kunnen rijden van een Audi Quattro 2.6. Heerlijk door de Noorse sneeuw banjeren en even de 6-cylinder laten brullen. En hierom lezen we toch ook allemaal Autoplus. Omdat auto’s emotie zijn, vrijheid betekent en een verlengstuk is van onze man- of vrouwelijkheid. Veel denken nu ja hoor, ik niet. Nou zeker wel, durf ik te beweren. Uitlaten, PK’s, stoplichtsprinters, bumperklevers, lederen interieur of een 500 watt muziekinstallatie. Iedereen op zijn manier heeft wel iets met de auto. En of de Budii straks dit gevoel gaat vervangen? Het wordt meer een verlengstuk van de huiskamer. We gaan gewoon verder met wat we deden en verplaatsen ons van A naar B. Het lijkt een beetje op openbaar vervoer. Kunt u mij nog volgen?

Nou we gaan het zien. Het komt er zeker van dat we volautomatisch kunnen rijden. Alhoewel de Budii ook een slag om de arm houdt. Je kan hem namelijk ook zelf besturen en onderweg kan je het stuur nog over geven ook. Dit komt de veiligheid weer niet ten goede. Voorlopig blijft autorijden dus nog wel emotie. Op naar Noorwegen!

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Zlatan Ibrahimovic in een reclame van Volvo! Wat een geweldige keuze…… zo dadelijk verder, maar nu eerst Praha!

Hlavní mesto Praha! Of in gewoon Nederlands: Onze hoofdstad Praag, hoofdstad van Tsjechië. Poeh, wat een stad zeg! Volgens Wikipedia de grootste stad van Centraal- Europa. Met 1.300.000 inwoners! Zo’n stad kennen wij niet. Amsterdam, onze hoofdstad, haalt net de 825.000 inwoners. Wat een chaos hier ten opzichte van Praha. Beide overigens prachtige steden, maar in Praha kun je nog goed autorijden, werkelijk, geen vage scooters en dronken fietsers.

Die zijn hier onzichtbaar. Alleen 50% van de auto’s is een Skoda. Is dat tegenwoordig een straf? Nou nee! Alle versies kwamen voorbij. De Fabia, Rapid, Yeti, de Octavia 4x4 en de Superb, in alle uitvoeringen. Vrienden van ons werken en wonen in Praag, zij mogen van hun werkgever alles rijden zolang het maar een Sk?da is. Het werd een Superb, wat een uitstekende keus is. Een dikke 170pk diesel en een automatische achterklepsluiter. Wie heeft dit nu al?

Genoeg alweer over auto’s. Ga vooral naar Praag! Stap snel in de auto, ga op de A7 oostwaarts en hou Berlijn aan. Bij het bord Berlijn en Praag, kies Praag voor een halve liter bier voor € 1,15! En dat is echt genieten in de extreem veel leuke lokalen, bars en eettenten De prachtige gebouwen en de voordelige prijzen, benzine € 1,124 per liter, maakt een trip naar Praag erg goed te doen voor een lang weekend. En de hotelprijzen zijn ook zeer vriendelijk, inclusief het personeel en de bewoners. Ik zeg Praag, doen!

Maar dan Zlatan én Volvo! Zojuist nog even de ‘commercial’ gezien. WauW! En wat oude beelden. Wat een bizar goede en unieke voetballer. Voordat u mij voor gek verklaart of weer allerlei mails stuurt, Zlatan is geniaal en maf tegelijk! Persoonlijk vind ik hem misschien wel de beste voetballer ter wereld. Lees eerst het boek, Ik Zlatan, oordeel dan. Mijn zoon en ik zijn nu ‘incrowd’ en zien het anders. Opgegroeid in Malmö, door naar Ajax, Italië, Spanje, Frankrijk en ster van Zweden. En nu in een soort van ‘viral’ video strijdend tegen een Volvo V70 Cross Country. Beiden willen winnen en respect hebbend voor de natuur! Sterk gedaan van Volvo!

Ik realiseer mij: Via Praag naar Skoda, via Zweden naar Zlatan. Sfeer proeven. Voor ieder wat wils. Een stedentrip samen met de partner, over auto’s en voetbal praten voor de man, over mooie mannen voor de vrouw. Zo gemakkelijk is het schrijven van een column anno 2015.

Een heel gezond 2015 gewenst!

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Hip, hipper, hipst! Auto's worden steeds leuker en trendy. Kijk eens naar de nieuwe C1, de Opel Adam, de Twingo, de Fiat 500, de Skoda Rapid en de groene Up. Vooral de kleinere modellen lijken deze trend voort te zetten, opvallen mag! En luxe! Geen auto gaat zonder airco meer de showroom uit. Of zonder dag-rij-verlichting en USB-poort.

Aan het einde van het jaar is het traditioneel nog even stunten met auto's. Gebruikt en nieuw. De laatste omzet moet nog even in het 'oude' jaar worden geperst. De nieuwe wagens, meestal op voorraad, zijn vaak aantrekkelijk geprijsd. Daar is geen discussie over. En ook een 'modeljaar 2014' is niet een issue wanneer u dit veel scheelt. Wel uw portemonnee natuurlijk. Het is het moment om na te denken of er een wisseling voor de deur staat aan te komen.

Mijn advies aan u, word niet verliefd op een auto! Natuurlijk zijn er aantrekkelijke prijzen voor de huidige voorraad modellen maar het is geen nieuwe spijkerbroek wat u koopt (alhoewel die ook prijzig kunnen zijn). Ook de occasions zijn na 31 december weer een jaar ouder ... dus dat is uw troef in de onderhandeling.

Zo even na de Kerst is het 'showroom-hoppen' ook wel weer een leuke bezigheid. De extra calorieën zijn dan zo weer verdwenen. Gratis koffie gegarandeerd!

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

In veel gevallen haal ik de input voor deze column vanuit de dagelijkse praktijk. En dan zijn het vaak ergernissen of andere 'verkeerszaken' die voorbij komen. Nou, het is weer gelukt hoor. Deze keer: Ritsen in het verkeer! En we blijven het toch moeilijk vinden!

Ritsen is zeer nuttig ter hoogte van een wegversmalling. Of nog duidelijker, bij bijvoorbeeld de opgang vanaf de rotonde bij de Gasunie naar het Julianaplein. Ergens in de afgelopen week reed ik hier. Tijdens de avondspits is het altijd erg druk. Meestal neem ik dan de linkerbaan. Zo'n 100 meter voor mij gaat een taxibusje uit Winschoten midden op de dubbele banen rijden zodat niemand ervoor bij kan. Uiteindelijk lukt het een automobilist toch te passeren en zo vult de linkerbaan zich weer. En dat is juist de bedoeling. Let maar eens op de borden. Op het moment dat ik langzaam voorbij kom, wil hij weer midden op de weg gaan rijden. Een goed voorbeeld van hoe het nu net niet moet. Juist dit soort weggebruikers snapt niet dat juist het gebruik van beide banen leidt tot een kortere file.

We moeten het met de huidige wegen doen. Zo simpel is dat. Dus geef ritser de ruimte en ritsers, pas je snelheid aan! Op de site van AnaarBeter staat een korte toelichting. En het werkt. Het is echt zoveel leuker op de weg als dit soort eenvoudige zaken meer worden geaccepteerd. Probeer zelf eens met gepaste snelheid door te rijden tot het bord 'ritsen vanaf hier'. Voeg dan geleidelijk in en je zult zien dat het werkt, zonder irritatie. Enne, een handje omhoog wordt gewaardeerd (of ga ik nu te ver?).

Hans Schieving
Manager Commercieel Bedrijf
Univé Noord-Nederland
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.