Van kampioen lage luchtweerstand naar favoriete youngtimer

Opel zorgde exact 25 jaar geleden voor een sensatie op de IAA, de internationale autoshow van Frankfurt. In 1989 gleed daar het doek van de Calibra. Het was de wereldpremière van een nieuwe coupé met een voor toen ongekend lage luchtweerstand (Cw 0,26), die het succes van de legendarische Opel GT, de Manta en de Monza moest voortzetten. Met zijn progressieve design en innovatieve techniek was de Calibra zijn tijd ver vooruit. Dat leverde Opel in 1990 het Gouden Stuurwiel op, Duitslands meest prestigieuze auto-onderscheiding.

De Opel Calibra viel op door zijn prestaties. Zelfs met de 2,0-liter basismotor met 85 kW (115 pk) bereikte hij door zijn extreem lage luchtweerstand een topsnelheid van 203 km/uur. Met de 110 kW (150 pk) sterke zestienkleppenmotor was een top van 223 km/uur haalbaar. De hoge prestaties gingen samen met een gunstig verbruik. De Calibra 16V liet een gemiddelde van slechts 7,7 l/100 km noteren.

De Calibra viel óók op door zijn gunstige prijsstelling, in Nederland vanaf Fl. 51.500,- (€ 23.370,-). Ook dat paste in de traditie van de Opel-coupés. Net als met de Manta kon Opel het volumevoordeel optimaal benutten. De Manta was gedeeltelijk op dezelfde technische leest geschoeid als de Ascona. De Calibra deelde op zijn beurt componenten met de Opel Vectra.

Vorm volgt functie
De sportieve en zeer gestroomlijnde vormgeving van de Calibra ging samen met praktische bruikbaarheid. De grote achterklep bood toegang tot een bagageruimte van maximaal 980 liter inhoud. Door de lange wielbasis was er ruimte genoeg voor vier volwassen inzittenden. Tot de standaarduitrusting behoorden onder meer stuurbekrachtiging, een close-ratio vijfversnellingsbak, een audiosysteem met zes luidsprekers en getint glas. Airconditioning, een viertrapsautomaat en een elektrisch te bedienen schuif-/kanteldak waren enkele van de vele opties.

Veiligheid voor alles
Bij het ontwerp hebben Opel-ingenieurs ook sterk gefocust op veiligheid. Zelfs een topic van nu, voetgangersbescherming, stond toen al op de agenda. Het resulteerde in een opvallend gladde carrosserie, afgeronde hoeken, onder de rand van de motorkap geplaatste ruitenwissers en in het dak geïntegreerde regengeleiders – elementen die pas later gemeengoed zijn geworden. Elektronisch aangestuurde ABS en de ellipsoïde koplampen met hun brede lichtbundels verhoogden de actieve veiligheid. De bumpers verzachtten door hun vorm en constructie de impact bij een aanrijding.

Speciale versies
Bij de introductie in 1990 waren de Calibra 2.0 en Calibra 16V optioneel leverbaar met hoogwaardige vierwielaandrijving en dat systeem bood mogelijkheden voor krachtiger motoren. In maart 1992 presenteerde Opel de Calibra Turbo met all-wheel-drive, een handgeschakelde zesversnellingsbak, sportstoelen en lichtmetalen 16-inchwielen met banden in de maat 205/50. De 2,0-liter turbomotor stuwde de prestaties omhoog dankzij 150 kW (204 pk) vermogen en een hoog koppel over een breed toerenbereik.

De Keke Rosberg Edition van de Calibra is een van de meest legendarische versies. Vlak voor het debuut in het DTM (seizoen 1993/1994) introduceerde Opel de 125 kW (170 pk) sterke Calibra 2.5 V6 en een 2,0-liter variant in witgele DTM-uitdossing. De in mei 1996 uitgebrachte Calibra Cliff Motorsport Edition had de kleurstelling van de Klasse 1-racer, waarmee Manuel Reuter kampioen werd in het ITC, het internationale toerwagenkampioenschap. Deze versie had een met 20 mm. verlaagd sportonderstel en was voorzien van lichtmetalen BBS-wielen (7J x 16).

Vlak voor het einde van de productie lanceerde Opel nog de Calibra Last Edition, een speciale gelimiteerde versie met een sportonderstel, BBS-wielen, lederen bekleding en airconditioning en naar keuze de 2,5-liter V6 of de 100 kW (136 pk) sterke 2,0-liter viercilindermotor. Op 29 augustus 1997 rolde de laatste Calibra, een zwarte Last Edition, van de band. Daarmee kwam de teller op een totale productie van 238.647 exemplaren. De meeste daarvan zijn geproduceerd in Rüsselsheim. In 1990 was de vraag echter zó groot dat Opel de productiedoelstelling van 20.000 naar 60.000 moest bijstellen. Valmet Automotive in het Finse Uusikaupunki nam een deel van de extra productie op zich. De belangrijkste markten voor de Calibra waren Duitsland, Groot-Brittannië, Italië, Spanje en Frankrijk. De 85 kW sterke 2.0-versie is goed voor het leeuwendeel van het productie-aantal (130.000), gevolgd door de 2.0 16V (61.000). Vandaag de dag is de Opel Calibra gewild bij liefhebbers van youngtimers.

· Burgemeester van Ibiza benadrukt de overeenkomende kernwaarden van het Mediterraanse party eiland en het SEAT-model
· Doelgroep SEAT Ibiza nog steeds een match met profiel van bezoekers Ibiza

“En we noemen hem… Ibiza!” Dertig jaar, vier generaties en zo’n vijf miljoen exemplaren geleden had niemand durven bevroeden dat de naam Ibiza vandaag de dag voor velen eerder associaties oproept met de auto dan aan het gelijknamige party eiland waaraan hij zijn naam dankt. Maar wat deed SEAT er destijds eigenlijk toe bewegen de naam Ibiza te koppelen aan zijn nieuwste telg?

“Het bepalen van de naam voor een auto is nauw verwant aan het proces dat ouders doorlopen bij het bedenken van een naam voor hun kind. Een besluit dat op emotionele gronden en voor de duur van een leven wordt genomen,” verklaart Vincenza Magliocco, Hoofd Product Marketing voor de Ibiza bij SEAT. Als onderdeel van de strategie van SEAT om elk nieuw model qua naam te verbinden aan een Spaanse stad, was het eiland Ibiza, dat toentertijd wereldwijd in rap tempo in populariteit groeide, een perfecte match gezien de doelgroep voor het nieuwe model: jonge, moderne mensen met een casual imago en een Mediterraanse inborst.

Bovendien voldoet de naam Ibiza volgens Oriol Iglesias, Academic Director van het ESADE Brand Institute, aan dé drie essentiële criteria waaraan een succesvolle productnaam moet voldoen. “De naam weerspiegelt alle kernwaarden van SEAT’s merkidentiteit, hij is gemakkelijk uit te spreken en te onthouden en ‘werkt’ ook in internationaal opzicht positief,” licht Iglesias toe. En dat is van eminent belang voor een merk als SEAT, dat meer dan 80% van zijn auto’s exporteert en in meer dan 75 landen is vertegenwoordigd.

De burgemeester van Ibiza, Virginia Marí, is ervan overtuigd dat SEAT “uitstekend gebruik heeft gemaakt van de merknaam Ibiza, om met behulp van die naam grenzen te verleggen. De kernwaarden van het merkimago van de SEAT Ibiza herbergen de dynamische, jeugdige sfeer van ons eiland. Na vier generaties is het model nog steeds gestoeld op diezelfde waarden en blijft hij trouw aan hetgeen waar het eiland voor staat.”

Opel KAD-serie tentoongesteld op Techno Classica in Essen

In de jaren zestig en zeventig waren de Kapitän, de Admiral en de Diplomat (de KAD-serie) de drie grote namen in het Opel-gamma. Opel is trots op zijn rijke erfgoed en viert de vijftigste verjaardag van zijn supertrio op de 26e Techno Classica in Essen (26 tot en met 30 maart 2014).
 
Het KAD-gamma verscheen in maart 1964. De drie auto's hadden dezelfde moderne carrosserie, maar elk met zijn eigen uitrusting en motoren. Na vijf jaar werden ze opgevolgd door de B-serie, die toonaangevend was in zijn klasse dankzij geavanceerde ondersteltechniek en nog meer gestroomlijnde vormen. Op de komende Techno Classica legt Opel de link naar het heden met de Insignia Sports Tourer OPC, het huidige topmodel. Opel werkt voor de show samen met de Alt Opel IG, de grootste Opel-club ter wereld.
 
Tien modellen uit twee generaties
De tien KAD-modellen die in Essen te bewonderen zijn, vertegenwoordigen de volledige A- en B-series. Met de 2,6-liter zescilindermotor van de Kapitän A betrad Opel in 1964 de premiumklasse. Van de zeldzaamste versie in het gamma, de Kapitän met de 4,6-liter V8-motor uit de Diplomat, zijn slechts 113 exemplaren gemaakt. Ook een zeldzame Admiral V8 is te zien in Essen.
De Diplomat A V8 Coupé was een van de snelste auto’s die in 1965 in Duitsland in productie waren. Deze tweedeursversie kostte 25.500 Duitse mark en is gebouwd door carrosseriebouwer Karmann, die zich met de auto richtte op een publiek van 'reizigers met klasse'. De Opel had een topsnelheid van 205 km/u dankzij de 5,4-liter V8-motor met een vermogen van 169 kW (230 pk).
 
De B-serie wordt vertegenwoordigd door een Kapitän en een Admiral, beide met een 2,8-litermotor. Ook een Diplomat 2800 E is te bewonderen. Dit is een van de eerste Duitse zescilinders met elektronische brandstofinjectie. Een Diplomat met een 5,4-liter V8-motor completeert de KAD-expositie, samen met nog twee bijzondere varianten van het vlaggenschip. De eerste is een Diplomat V8 met lange wielbasis uit de Opel-collectie, die gebruikt werd tijdens het staatsbezoek van de Amerikaanse president Ford in juli 1975. De tweede is een vierdeurs Diplomat 2.8 E Cabriolet uit een privécollectie, één van de vier showauto's die in 1970 door Karmann zijn omgebouwd.
 
De drie groten uit Rüsselsheim
In de lente van 1964 herstructureerde Opel zijn aanbod in de premiumklasse en richtte zich na twintig jaar weer op de markt van luxe sedans. In de reclame noemde het bedrijf de Kapitän, de Admiral en de Diplomat ‘de drie groten’. De auto's kregen een strak design, geïnspireerd op de stilistische rolmodellen van Opels Amerikaanse ‘moeder’, General Motors. Dit soort styling, een breuk met de heersende trend van barokke vormgeving, werd door zowel designers als critici 'nieuwe objectiviteit' genoemd.
De carrosserie van het gestrekte en vooruitstrevende trio uit Rüsselsheim was identiek voor elk model. Met een lengte van 4,95 meter en een breedte van 1,90 meter staken de premiumsedans Opels ambities niet onder stoelen of banken.
De Kapitän was al de bestverkochte Duitse zescilinder. De luxueuze Admiral moest het succes van het gelijknamige vooroorlogse model voortzetten en de Diplomat was het nieuwe topmodel. Met deze uitbreiding van het gamma naar de topklasse was Opel de enige Duitse fabrikant die een allesomvattend gamma aanbood.
 
De rangorde in de KAD-serie werd bepaald door de uitrusting en de motor. De Kapitän was de enige zeszitter, met zijn driepersoonsbank voorin. De andere twee modellen waren voorzien van afzonderlijke stoelen voorin.
De Kapitän en Admiral werden aangedreven door een 73 kW (100 pk) sterke 2,6-liter zescilindermotor, uitgerust met onderhoudsvrije hydraulische klepstoters. Ook nieuw was de volledig gesynchroniseerde, handmatig bediende vierversnellingsbak met de hendel aan het stuur. Een sportievere, centraal geplaatste versnellingspook of een automatische tweeversnellingsbak waren optioneel. Een modern systeem met remkrachtregeling en remschijven voor behoorde tot de standaarduitrusting.
De Amerikaanse V8-motor van de Diplomat had een cilinderinhoud van 4,6 liter en een vermogen van 140 kW (190 pk). De Kapitän en Admiral hadden een topsnelheid van 155 km/u, de Diplomat bereikte zijn topsnelheid echter bij 200 km/u. Hij accelereerde vanuit stilstand naar 100 km/u in 11 seconden.
Luxe, elegantie en karakter waren de sleutelwoorden van de Diplomat: het interieur was voorzien van dik tapijt, pluchen bekleding en een dashboard van echt hout, met een snelheidsmeter die tot 250 km/u reikte. Een met vinyl bekleed dak, voorstoelen met een verstelbare rugleuning, vier elektrisch bedienbare zijruiten, buitenspiegels die van binnenuit konden worden versteld en verlichting in de voetenruimte van de achterpassagiers waren exclusieve opties. Standaard was de Diplomat voorzien van mistlampen, een hydraulische stuurinrichting en een dito remsysteem.
 
Uitbreiding en upgrade van het gamma
Vanaf de lente van 1965 waren de Kapitän en de Admiral ook verkrijgbaar met de 4,6-liter V8-motor en de automatische transmissie van de Diplomat. Een verbeterd onderstel met zwaardere cardanassen, wielen, banden en remmen was inbegrepen in de prijs van respectievelijk 14.740 en 15.950 Duitse mark voor de Kapitän V8 en de Admiral V8, waarvan slechts 113 respectievelijk 622 exemplaren zijn geproduceerd.
Niet lang daarna werden ook de standaardversies motorisch verbeterd, met een nieuwe 2,8-liter zescilindermotor met de nokkenas in de cilinderkop (CIH, camshaft-in-head). De stille lijnmotor met korte slag was van hetzelfde CIH-design als de viercilinder die Opel in 1965 introduceerde in de Rekord B. De nieuwe motor leverde een vermogen van 92 kW (125 pk) en zorgde voor een topsnelheid van 170 km/u. Vanaf 1968 was ook een sterkere versie van 103 kW (140 pk) beschikbaar.
In 1965 schonk Opel een opengewerkte Admiral 2.8 S aan het Deutsches Museum in München. Het vergde vijfduizend uur werk om het exemplaar volledig open te werken, zodat de structuur en de techniek van de auto volledig zichtbaar waren. Dit exemplaar verving de opengewerkte Kapitän die al sinds 1952 in het museum stond.
Een Diplomat Cabriolet op basis van de Coupé van Karmann en een verlengde zevenpersoonsversie van carrosseriebouwer Vogt bleven individuele pronkstukken.
 
‘Voor reizigers met klasse’
In juli 1965 werd Opels premiumaanbod uitgebreid met een uiterst elegante optie: de Diplomat V8 Coupé van carrosseriebouwer Karmann in Osnabrück. Het exclusiefste model van de serie was volgens de reclame bedoeld voor ‘reizigers met klasse’. Zijn prijs-kwaliteitverhouding maakte hem tot een van de topauto's in Duitsland. De 5,4-liter V8 die concerngenoot Chevrolet ook in de Corvette monteerde, was tot september 1966 voorbehouden aan de Coupé. Met deze motor (vermogen 169 kW (230 pk), koppel 427 Nm) en de automatische Powerglide tweetrapstransmissie versnelde de vierzitscoupé van 0 naar 100 km/u in minder dan 10 seconden. De topsnelheid bedroeg 206 km/u.
 
Er waren in die tijd niet veel Duitse auto's die het beter deden en geen enkele Opel was duurder. De Diplomat V8 Coupé kostte 25.500 DM, terwijl de sedan 17.500 DM kostte. Een Opel Rekord was al voor 6.980 DM verkrijgbaar. Er waren dan ook niet veel kopers: in 1967 hadden nog maar 304 exemplaren van de Diplomat V8 Coupé de werkplaats van Karmann verlaten. Vanaf 1966 was ook de sedanversie leverbaar met de 5,4-liter V8.
 
Toen de tweede generatie op de markt kwam, waren 24.249 exemplaren geproduceerd van de Kapitän A, inclusief de varianten met V8-motor. Ook de Admiral en Admiral A V8 waren redelijk succesvol met 55.876 exemplaren. Van de exclusieve vierdeurs Diplomat zijn in totaal 8.508 exemplaren verkocht.
 
De tweede generatie: de lat ligt hoger
In februari 1969 stelde Opel met de nieuwe KAD-generatie nieuwe technische normen in het premiumsegment. Met stilistische en technische verbeteringen maakten de nieuwe modellen een statement op het vlak van comfort, veiligheid en zuinigheid.
De Kapitän, de Admiral en de Diplomat hadden een verfijnd, volledig nieuw onderstel. De carrosserie en het interieur waren ontworpen met de nadruk op passieve veiligheid. In vergelijking met hun voorgangers, waren de B-modellen kleiner en de zes- en achtcilindermotoren zuiniger.
Net als voorheen was de Kapitän de basisuitvoering in het gamma. Zijn 2,8-liter CIH zescilinder lijnmotor leverde 97 kW (132 pk). Een stapje hoger stond de comfortabele Admiral, waarvan de motor 106 kW (145 pk) leverde in de 2800 S-variant en 121 kW (165 pk) in de krachtigste Admiral 2800 E. De elektronische brandstofinjectie van Bosch was een noviteit en was speciaal voor deze zescilinder ontwikkeld.
De sterkste versie van de moderne, soepele motor was ook verkrijgbaar in de Diplomat. In combinatie met een drietrapsautomaat was de 169 kW (230 pk) sterke, 5,4-liter V8 van Chevrolet voorbehouden aan de Diplomat, die daarmee een topsnelheid van 205 km/u haalde. Dit model kenmerkte zich door de verticale koplampen en achterlichten, terwijl de Kapitän en de Admiral van horizontale verlichting waren voorzien.
 
Het gladde koetswerk van ‘de drie groten’ was nog steeds indrukwekkend, maar wel korter en ranker dan dat van de modellen van de vorige serie. Dit was ‘Europees, functioneel design en moderne techniek’.
De nieuwe KAD-serie was van een volledig nieuw design. In de structuur en het interieur ging veel aandacht naar passieve veiligheid. De De Dion-achteras met bladvering was de belangrijkste innovatie. De legendarische autojournalist Fritz B. Busch vatte het nieuwe premiummodel als volgt samen: “Opel heeft zichzelf overtroffen met dit model. De motor, het onderstel, de besturing en de remmen zijn de beste die ik ooit heb gezien.”
 
Binnen een jaar na het debuut van de tweede KAD-generatie stroomlijnde Opel het aanbod. In april 1970 werd de Kapitän vervangen door de Admiral N. De Diplomat bleef echter groeien, want in augustus 1973 presenteerde Opel een lange versie voor ministers, staatshoofden en topmanagers,. De wielbasis was 150 millimeter langer en vooral de achterpassagiers profiteerden van extra ruimte.
 
Eén gamma, vele gezichten
Carrosseriebouwers als Karmann en Vogt produceerden diverse speciale versies op basis van de KAD-modellen. In 1970 bouwde de Italiaanse carrossier Fissore in Turijn in opdracht van Karmann vier Diplomat 2.8 E’s om tot open limousines met vaste zijruiten. Tot de zomer van 1979 werden deze speciale Diplomats gebruikt als prestigieuze shuttles bij grote evenementen om belangrijke personen en beroemdheden te vervoeren.
 
Het bedrijf Vogt uit Bad Neuenahr pakte het dan weer anders aan. Op verzoek van de Duitse publieke televisiezender ZDF bouwde het gespecialiseerde bedrijf diverse Admirals en Diplomats om tot snelle en ruime camera-auto’s. Dankzij de grote kofferruimte konden cameraploegen omvangrijke apparatuur vervoeren.
De waarschijnlijk aantrekkelijkste Opel Diplomat was een sportieve coupé. In 1973 stelde ex-coureur Erich Bitter de CD voor. Die was gebaseerd op een studiemodel dat Opel toonde op de IAA van 1969. De carrosserie van de 2+2-zitter was ontworpen door Bitter, in samenwerking met het Opel Design Center. De luxueuze coupé werd gebouwd door Baur in Stuttgart en was gebaseerd op de Diplomat B.
 
Na een succesvolle periode kwam in juli 1977 een einde aan de B-serie van ‘de drie groten’. In totaal zijn er 11.017 Kapitäns, 31.827 Admirals en 18.725 Diplomats verkocht. In 1978 werden Opels premiummodellen voor reizigers met klasse vervangen door de volledig nieuwe Senator en Monza.

Jaargang 11 - Juli-editie 2012

Rij-impressie met de Volkswagen Transporter BlueMotion

Bij Century Bedrijfswagens Centrum in Groningen en Assen, onderdeel van Century Autogroep, staat de periode van 18 juni tot en met 31 augustus in het teken van de Groene VoordeelWeken. Klanten krijgen in die periode een korting van maar liefst 65% op de BlueMotion Technologies-pakketten die het brandstofverbruik verminderen en de CO-2 uitstoot reduceren. Daarbij biedt het bedrijf ook nog eens een inruilvoordeel van maximaal € 1.500,- én de mogelijkheid om gebruik te maken van een aantrekkelijke financieringsaanbieding. Hoog tijd voor Autoplus om de Volkswagen Transporter BlueMotion eens aan de tand te voelen. Bekijk het filmpje maar eens onderaan dit artikel!

Rij-impressie
Die 65% korting is natuurlijk een knipoog naar het 65-jarig bestaan van de Transporter! We zijn nu onderweg met de T5, waarop het BlueMotion Technology-pakket zit. Dat zijn duurzame technologieën, die het brandstofverbruik van een Volkswagen bedrijfswagen aanzienlijk kunnen verlagen. Typische voorbeelden ervan zijn het Motor StartStop systeem en het recuperatief remsysteem. In de periode van 18 juni t/m 31 augustus worden de BlueMotion Technology-pakketten voor alle bedrijfswagenmodellen van Volkswagen aangeboden met een korting van maar liefst 65%. Bij de Caddy bedraagt de meerprijs bijvoorbeeld slechts € 175,- in plaats van € 505,-. Het klantvoordeel bedraagt dus € 330,-.

Bij de populaire Transporter bedraagt het voordeel afhankelijk van de gekozen uitvoering maximaal € 520,-. Bij de Crafter geldt voor alle modellen een groen voordeel van € 358,- en voor de Amarok maximaal € 325,-. Minstens zo belangrijk is het langetermijneffect van BlueMotion Technologies: ze zorgen voor besparingen tot wel 25% op de brandstofkosten. Om even een rekenvoorbeeld te geven: bij de Transporter bespaar je, afhankelijk van de gekozen uitvoering, op basis van 30.000 km per jaar, 0,5 liter brandstof op de 100 kilometer. Met de torenhoge dieselprijzen van dit moment in het achterhoofd, kunt u de besparing gemakkelijk zelf uitrekenen. Tel uit je winst!

Laadvolume
Heel belangrijk en relevant bij een bestelwagen is natuurlijk z'n laadcapaciteit en ook z'n treingewicht. Dat hebben we achtereenvolgens getest bij Tuinland en Tapijthal Hoogkerk. Allereerst naar Tuinland om onze Transporter met enkele cabine en korte wielbasis eens helemaal vol te laden met kamerplanten en potgrond. Toevallig heeft ook Tuinland in deze periode haar 'Groene Weken' en we vonden dat wel een leuke combinatie met onze Groene Transporter! Hij blijkt te beschikken over bijna 6 kuub laadruimte (5,8 m3). Bij Tapijthal Hoogkerk konden we met behulp van de vorkheftruck onze Transporter eens even volladen met zware spullen. Zover zijn we niet gegaan, maar volgens de fabriek heeft onze Transporter een maximaal toelaatbaar treingewicht van 4.900 kg.

Nog meer voordeel
Naast de korting op de BlueMotion Technology pakketten gelden er in de actieperiode nog meer voordelen. Zo biedt Century Bedrijfswagens Centrum afhankelijk van het gekozen model een extra inruilpremie van maximaal € 1.500,-. Tot slot kunnen alle aanbiedingen ook nog eens gecombineerd worden met een aantrekkelijke financieringsactie.

Voor meer informatie:
Century Bedrijfswagens Centrum
Narvikweg 11, 9723 TV Groningen
T 050-8537251

Specificaties:
Afmetingen
l x b x h: 4892 x 1904 x 1990 mm
wielbasis: 3000 mm
laadvolume: 5,8 m3
draaicirkel: 11,9 m
Gewichten
Max. toelaatbaar treingewicht: 4.900 kg
Laadvermogen max.: 1.344 kg
Motorisering
Brandstofvoorziening:
Common rail inspuitsysteem
Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud: 1.968 cc
Vermogen kW bij t/min: 84 kW/3.500
Max. koppel, Nm bij t/min: 250/1.500-2.750
Brandstof: Diesel
CO2-emissie: 166 g/km
Prestaties
Topsnelheid: 169 km/u
Acceleratie: 0-100 km/u in 14 sec.