Het is 9 juni en de Opel Combo Arizona, liefkozend onze Yellow Cab genoemd, staat gereed met de fietsen achterop. Het oosten is de richting. Allebei even twee uur rijden, onderbroken met een lekkere lunchpauze, en we zijn al op de plaats van bestemming. Onze verblijfplaats is vakantiepark Lenzer Höh in Lenz. Een idyllisch plekje vlakbij de Mecklenburgse meren in het voormalige Oost Duitsland.
 
Ongerepte meren, uitgestrekte bossen afgewisseld met beekdalen, golvende graanvelden en weilanden met bloem- en vogelrijke moerassen vallen ons ten deel. Een week mogen we daar genieten van rust, ruimte, water en de daarbij behorende vervelende muggen. Vanuit onze standplaats is er iedere dag een bijzondere fietstocht mogelijk. Lijkt het de ene dag meer op mountainbiken langs de oevers, is het een andere dag vooral met de blik omhoog fietsen om de vele visarenden te zien. Een tochtje langs en dwars door uitgebloeide koolzaadvelden met prachtig bloeiende akkerranden geven ons het gevoel om in een mega grote graanrepubliek te dwalen. Een dagje varen over de meren mag natuurlijk ook niet ontbreken en een bezoek aan een DDR museum in Malchow schetst een bijzonder en indrukwekkend beeld.
 
Na gedane arbeid, want dat is fietsen in die omgeving, gaf vooral het toetje; het kuiten plagende klimmetje naar het park een dagelijkse dosis gemopper (van mijn man). Even bijkomen, opknappen en omkleden en vervolgens de wandeling naar beneden voor een restaurantje was de cooling down van de dag. Het lekkere maar eenvoudige eten en vooral de heerlijke glazen (halve liters) WernesgrЯn maakten alles weer goed. Het klimmetje terug deden we fluitend.....of liep daar de alcohol bij mee. Desalnietemin; het was een intensieve en bijzondere week. De terugweg was natuurlijk ook 2 x 2 uurtjes rijden en voor we het wisten stonden we weer op de eigen oprit.
 
En glimmend staat hij daar dan, mijn prachtige roomwitte Ford KA met panoramadak en geweldige muziekinstallatie. Hij ziet er uitgerust uit en staat lekker van het zonnetje te genieten. De volgende dag laat hij me niet in de steek. Starten en rijden. Volgens mij hoor ik zelfs een klein goedkeurend grommetje omdat hij weer de weg op mag. Uitgerust vanwege mijn fietsvakantie kunnen we er samen weer volop tegenaan. Dit schrijvend zijn we bezig om een volgend uitstapje te plannen voor in de maand september. Waar dat dan heen gaat en met welk voertuig, dat is nog niet bekend. Misschien wordt het wel een autovakantie.