Tja, wat vinden we van de technologische vooruitgang die ons leven makkelijker en ook het autorijden veiliger maakt? Dat lijkt geweldig toch. De afgelopen week reden we op een avond door de polder naar het westen en we hoefden nog niet met een slakkengang te rijden dus het schoot lekker op totdat we een smartphonemannetje op de linkerbaan achterop reden. 

Hij waande zich alleen op de wereld, het Teslamannetje, oppermachtig en erg belangrijk. Ik vond hem een asociaal vervelend vangrail plakkertje want hij had niet eens door dat we hem wilden inhalen met onze oude diesel. Uiteindelijk kregen we zicht op wat zich afspeelde. Zijn auto kan zelf een beetje sturen en kleuren tussen de lijntjes, dus meneer vond het blijkbaar geoorloofd dat hij met zijn telefoontje mocht spelen. Daarmee kleurde hij zelf buiten de lijntjes. Het was een schouwspel om van opzij bij het voorbijrijden te fotograferen en vervolgens door een soort Rembrandt van Rijn te laten schilderen op doek. Een schilderij om op te hangen in een museum om de tijdsgeest van de individualisering van de maatschappij optimaal weer te geven. Het blauwe licht van zijn apparaat kleurde het gelaat van de man met zijn naar de telefoon gebogen hoofd blauw. Het leek heel sinister in de donkere nacht.
Alsof hij al overleden was......

Nu was Rembrandt een kunstenaar met licht maar we weten niet wat hij ervan zou hebben gevonden om dergelijk blauw smartphone licht vast te leggen op de menselijke huid. Ik weet wel wat ik er van vond en die foto heb ik niet genomen, immers tijdens het autorijden moet je geen andere dingen doen. Bovendien zou zijn Tesla ´zelf´ er misschien wel van zijn geschrokken als de flitser van ons per ongeluk was afgegaan bij het fotograferen van zijn mooie gladde koets. Zijn computer zou er misschien een naderend dreigend sideimpact-collision incident in kunnen zien en daarmee plotse tegenreacties in gang kunnen zetten....

Het slechte van het verhaal is dat de man niet door had dat we achter hem reden, niet door had dat iemand hem wilde inhalen en toen we dat uiteindelijk deden, had hij het nog niet door! Dat schokte mij! Toen we hem er opmerkzaam op wilden maken door te claxonneren merkte hij het nog steeds niet. Hij bleef maar naar zijn telefoon kijken want hij had waarschijnlijk ook nog harde muziek op staan en een ongelooflijk fijn zelfvertrouwen en vertrouwen in zijn Tesla. We zullen de teksten aan zijn vriendin nooit te weten  komen maar ze zullen er wel bol van hebben gestaan...

Maakt dit de wegen veiliger?
Ik weet het niet. Ik denk van niet zolang niet iedereen (!) een auto heeft die in een treintje kan rijden. Wel is duidelijker dat het irritant is dat dit soort weggebruikers menen de wegen op deze manier te moeten domineren en irritatie is een factor van belang bij het ontstaan van ongelukken in het verkeer, maar ook op het werk. Ook vraag ik mij af of de mens blijer aankomt met het wrijvingsloze autoritje zonder inspanning, zodat het brein weer iets anders nodig heeft om zich bezig te houden.

De mannen en vrouwen in een oude (niet uitstootloze) klassieker kijken over het algemeen minder zelfgenoegzaam maar wel ´blij dat ik rij´-achtig de wereld in. Hun zenuwuiteinden voelen trillingen van de oude Peugeot of Citroën, het geluid van de Deux Chevaux, en in alles de geur van een oude auto. Moet ik het nog verder uitleggen? Als het wezen "mens" zonder inspanning of investering iets bereikt zal het hem niet raken en minder plezieren. Het opheffen van alles wat in ons leven ongemak geeft zal ons tot gestresste dikke vervelende wezens maken die rusteloos om zich heen kijken om vervolgens snel naar hun smartphone te grijpen. Uiteindelijk zullen we dan evolueren tot een potje met hersens, immers waarom heb je dan nog handen en voeten nodig?

Voor het verkeer is het mij duidelijk dat iemand zijn aandacht gaat verslappen als de auto taken gaat bewaken of overnemen. Je realiseren dat je auto een potentieel gevaar is, wanneer je het niet goed bestuurt, draagt bij aan de veiligheid op de weg en leidt
tot waakzaamheid. Hulpsystemen tasten die waakzaamheid aan als je er op gaat leunen. Uiteindelijk denk ik dat het gevaarlijk is dat mensen met afgenomen aandacht hun auto besturen immers software kan ook fouten bevatten. Denk hierbij maar aan de 2 vliegtuigen van Boeing die zich met de neus naar de aardbol keerden.

Voor uw bedrijf geldt mogelijk hetzelfde. Als bestuurder van uw bedrijf zult u zich omringen met hulpsystemen en hulpbronnen om het te runnen waarbij computers en collega´s u taken uit handen nemen, maar als directeur of manager moet u toch geregeld door de voorruit kijken om de visie op de dag van morgen of nog liever wat verder weg te ontwikkelen. Wees ook blij met de problemen van alledag want dan kunt u met een goed gevoel het jaar afronden en zeggen dat het u en uw bedrijf ondanks alle tegenslagen gelukt is er nog iets moois van te maken.

Zonder wrijving geen glans.
Als je door de bomen het bos niet meer ziet ben je afgedwaald van de weg. Dan wordt het tijd om te parkeren op een veilige plek en hulp te vragen. Het Teslamannetje, en alle andere mannetjes met een slimme voorruit, moeten eens goed in de spiegel kijken! Als ze het überhaupt hebben kunnen opbrengen om dit stukje, met voor hun enige wrijving, uit te lezen..........

Pieter van der Werff,
autominnende bedrijfsarts (autodidactisch verkeerspsycholoog)