Ford keert terug naar belangrijkste autorace ter wereld: de 24 Uur van Le Mans
- Gepubliceerd in Ford
Vraag aan een willekeurige voorbijganger op straat, wat hij de meest aansprekende en bekendste autorace ter wereld vindt, en hoogstwaarschijnlijk zal altijd het antwoord zijn: de 24 Uur van Le Mans. Dit jaar zal de belangstelling van het publiek langs de baan en van miljoenen TV-kijkers over de hele wereld in het bijzonder uitgaan naar de vier Fords GT die de terugkeer van het merk met de Blue Oval naar Le Mans betekenen. Met daarbij de aantekening dat vijftig jaar geleden de eerste drie plaatsen in het eindklassement werden ingenomen door drie Fords GT. De grote aantrekkingskracht van de race is vooral het feit, dat de wedstrijd – naast de duur van een etmaal – grotendeels wordt verreden over afgesloten wegen die de rest van het jaar gewoon openbare weg zijn. Rijd je in de zomer in de buurt van Le Mans op weg naar je vakantiebestemming, dan zie je ook her en der in bochten van de weg de rood-witte kerbstones.
Iedereen kent de zwart-wit beelden van vroeger toen de coureurs nog bij de start over de baan naar hun bolides renden om zo snel mogelijk van start te kunnen gaan. De race reden ze zonder veiligheids voorzieningen, in hemdsmouwen en zonder veiligheidsgordels. Er is sindsdien veel veranderd, maar gebleven is de uitputtingsslag op het asfalt van het Franse platteland, de hel verlichte pits waar op ieder moment wel driftig aan een auto wordt gesleuteld, de lichtbundels in het nachtelijk duister, de geur van benzine en rubber, de kermis en de tentjes langs de baan voor het publiek: de 24 uur van Le Mans was, is en blijft uniek in de wereld.
Deze hele week staat in het teken van Le Mans, met op 18 en 19 juni de climax, de 84e editie van de 24 Uur van Le Mans. In totaal staan er dit jaar maar liefst 60 auto’s aan de start, met 180 coureurs uit 27 landen. Verdeeld over vier verschillende prototype- en GTE-klassen wordt gestreden om de klasse-overwinning en uiteraard de zege overall. Voor Ford is de editie van 2016 speciaal, want het Amerikaanse automerk heeft na jaren van afwezigheid vier Fords GT ingeschreven. ‘Ford is back at the world’s greatest endurance race’, vijftig jaar nadat in 1966 die historische 1-2-3 overwinning werd geboekt met de Ford GT 40. Klik op deze link voor 38 zeer fraaie foto’s.
Voordat op zaterdag 18 juni de bekende, grote ROLEX-klok op het circuit drie uur aanwijst, heeft het Amerikaanse Ford Chip Ganassi Racing team nog hard gewerkt om de vier GT’s te prepareren voor de endurance race op het Franse asfalt. Begin juni werd voor de uiteindelijke set-up nog een testdag afgewerkt op het Franse circuit.
“Vijftig jaar geleden vond in Le Mans één van de meest legendarische en historische tweegevechten in de autosport plaats, tussen Ford en Ferrari,” zegt Bill Ford, executive chairman van Ford Motor Company. “En nu, in 2016, neemt Ford weer de handschoen op tegen de sterkste tegenstanders in de lange-afstandsracerij.”
De wedstrijduitvoering van de Ford GT is gebaseerd op de nieuwe Ford GT super sportwagen, de meest geavanceerde productieauto ooit van Ford. De sportwagen is voorzien van de modernste technologieën op het gebied van gewichtsbesparing, aerodynamica en EcoBoost-aandrijving. De GT is daarmee een uithangbord van de innovaties van Ford. De Ford GT is ontwikkeld om de – zware – competitie aan te gaan met Ferrari, Corvette, Porsche en Aston Martin in een ultieme strijd waarin het aankomt op pure snelheid, betrouwbaarheid en efficiency.
“Vanaf het allereerste begin hebben wij de volledig nieuwe Ford GT ontwikkeld met de doelstelling om met Ford terug te keren naar de wereld van de lange-afstandsraces voor GT’s,” zegt Raj Nair, executive vice president, Global Product Development en Chief Technical Officer. “We zijn heel erg blij met de progressie die we tot nu toe hebben geboekt. We hebben met de Ford GT op Laguna Seca gewonnen en waren tweede in Spa-Francorchamps. En nu is onze focus gericht op Le Mans, om aan te tonen dat de GT een frontrunner is.” 
Het Ford Chip Ganassi Racing team is dit jaar met de Ford GT actief in het FIA World Endurance Championship (WEC) en het IMSA SportsCar Championship. Het WEC-team boekte onlangs op het circuit van Spa-Francorchamps in zijn tweede race al direct een tweede plaats, waardoor het als runner-up in de rangschikking aan de start van de 24 Uur van Le Mans verschijnt. “Iedereen in het team van Ford Chip Ganassi Racing kijkt heel erg uit naar de komende 24 Uur van Le Mans. En speciaal om glans te geven aan de herinnering aan Ford’s historische overwinning vijftig jaar geleden,” zegt Chip Ganassi. “We hebben met de Ford GT al uitstekend gepresteerd dit jaar en ik verwacht dat we in Le Mans ook sterk zullen zijn.”
Heel toepasselijk hebben de Fords GT de startnummers #66, #67, #68 en #69 gekregen, een duidelijke verwijzing naar de overwinningen van Ford in Le Mans in 1966, 1967, 1968 en 1969.
De coureurs van Ford Chip Ganassi Racing voor Le Mans:
66 - Billy Johnson (US), Stefan Mücke (GER), Olivier Pla (FRA)
67 - Marino Franchitti (GB), Andy Priaulx (GB), Harry Tincknell (GB)
68 - Sébastien Bourdais (FRA), Joey Hand (US), Dirk Müller (GER)
69 - Ryan Briscoe (AUS), Scott Dixon (NZ), Richard Westbrook (GB)
Vanaf 18 juni zijn de verrichtingen van Ford Chip Ganassi Racing tijdens de 24 Uur van Le Mans live te volgen op www.fordperformance.tv. Vooruitlopend daarop zijn de voorbereidingen van het team op de legendarische 24-uurs race al te volgen via vier ‘The Return’ afleveringen op het Ford Performance YouTube-kanaal, via de link http://ford.to/24QIHjx
Mazda is uiteraard nog steeds nauw betrokken bij de autosport van vandaag de dag, zoals bij diverse MX-5 raceseries in Europa, maar ook bij initiatieven als het onlangs geïntroduceerde ‘Friends of MX-5’ programma, een platform voor liefhebbers van Mazda om de passie voor hun merk te delen, in het bijzonder als het gaat om de iconische roadster MX-5. Friends of MX-5 biedt speciale voordelen en acties, waaronder een ‘once-in-a-lifetime experience’ in de vorm van de kans om in een Mazda MX-5 ND Cupauto te racen, later dit jaar tijdens de Mazda Global MX-5 Cup finale in Laguna Seca, Californië. De gelukkigen komen uit de nationale competities met de MX-5, de online MX-5 wedstrijden op het iRacing platform en uit de winnaars van het simulatorracen op Mazda evenementen. De MX-5 is als meest geracete productieauto ter wereld inderdaad uniek en belichaamt de geest van de onderscheidende autosportgeschiedenis van Mazda, waaronder successen als de overwinning van de 787B in 1991.
De winst van Mazda in Le Mans is nog steeds de eerste en enige overwinning door een Aziatische autofabrikant in deze jaarlijkse race, 's werelds oudste en nog steeds bestaande endurancerace (voor het eerst gehouden in 1923) en algemeen beschouwd als de moeilijkste in zijn soort. Het was ook de enige overwinning voor een auto met een motor zonder zuigers. Nog indrukwekkender dan de specificaties van de R26B rotatiemotor van de 787B, met perifere poortinjectie, drie bougies per rotor en een vermogen van 522 kW / 710 pk bij 9.000 t/min, was de betrouwbaarheid en de snelheid, vooral in de bochten, in handen van het coureurstrio, de Brit Johnny Herbert, de Duitser Volker Weidler en de in Luxemburg geboren Bertrand Gachot.
Alle drie deelnemende Mazda's in dat jaar, twee nieuwe 787B’s en een 787 van het jaar daarvóór, voltooiden de race en finishten op respectievelijk de eerste, zesde en achtste plaats overall. Van de 38 gekwalificeerde auto’s wisten slechts negen anderen de race officieel af te ronden. Nadat de winnende motor na afloop van de race voor inspectie volledig uit elkaar was gehaald constateerden de ingenieurs van Mazda dat de R26B in zo'n goede staat was dat hij zonder problemen nog een 24-uurs race zou kunnen rijden. De winnende 787B reed zonder enig mankement 362 ronden (4932,64 km) met een gemiddelde snelheid van 205,4 km/u, tot aan het zwart-wit geblokt.
Auto nummer 55 ging het jaar daarna met pensioen vanwege de gewijzigde regels en staat sindsdien in het Mazda Museum in Hiroshima. Met ingang van de editie van 1992 werd de cilinderinhoud beperkt, wat in feite het einde betekende van de rotatiemotor op Le Mans. Sindsdien is hij nog een paar keer van stal gehaald, zoals bij Le Mans 2011 ter gelegenheid van de 20e verjaardag van de legendarische overwinning en bij het Goodwood Festival of Speed (voor het laatst in 2015). Dergelijke gelegenheden werken als magneten voor de fans van het uitzonderlijke geluid van de auto, of ze het nu opnieuw horen of voor de eerste keer. Het is een geluid dat heden ten dage nog steeds resoneert met een bijna cult-achtige fascinatie onder race- en vooral rotatiemotorfans over de hele wereld.
In de kwalificatie had de Nederlander lange tijd zicht op een tiende positie en daarmee de pole position voor de eerste race. Maar, de onderlinge verschillen waren erg klein en die prachtige uitgangspositie kon ook zo maar door een ander ingenomen worden. Een beetje gokken durfde Tom wel, maar niet te veel. Om die reden bleef hij met de DHL-gele bolide tot het laatst op de baan en verbeterde uiteindelijk zijn tijd. Dat resulteerde in de startposities, die naar het oordeel van Coronel recht doen aan waar hij in het veld zou moeten staan. Op zaterdag wisselden de omstandigheden van weer en baan elkaar veelvuldig af en op racezondag verschenen bij de opwarmronde de eerste grote regendruppels op de ramen. Voor de wedstrijdleiding reden om er een 'wet race' van de te maken. Dat gaf rijders en teams de mogelijkheid om zelf een keus te maken voor banden met meer of minder profiel. Tom Coronel startte op regenrubber.
In de eerste race was het zaak om zonder schade op het asfalt te blijven en de finish te halen. De Roal Motorsport Cruze had het zwaar op de natte piste, maar Tom ging de strijd met anderen aan. Hij won iets en verloor iets en manifesteerde zich tussen de zesde en achtste plaats. Niet slecht, gegeven de omstandigheden. Halverwege de race meldden de sportcommissarissen dat twee rijders een 'Drive Through' kregen, omdat zij niet op de juiste plek in het startvlak hadden gestaan. 
Een van hen was Tom Coronel, die daarmee terugviel en als twaalfde eindigde. Race twee begon voor Tom in de openingsbocht met een kort uitstapje buiten de nog steeds spekgladde baan. Binnendoor schoven de nodige concurrenten langszij. Even later kreeg hij een tikje, belandde weer naast de baan, maar dit keer met een ontzette achteras. Hierdoor werd de auto bijna onbestuurbaar. Dat betekende een pitsbezoek en einde race voor de Nederlander.
Na afloop meldde Tom Coronel: "In de kwalificatie voelde alles goed aan. Het waren veranderlijke condities, dan weer nat en dan weer droog. Ik reed rond een 8e ,9e of 10e positie en dat is waar wij met het oog op de omgekeerde grid ook het liefste staan. Uiteindelijk werden het een vierde en een zevende plaats. Eigenlijk weer beter dan verwacht. Maar alles was door het wisselende weer heel moeilijk in te schatten. Opmerkelijk trouwens, dat we dit seizoen nog in ieder FIA-WTCC weekend regen hebben gehad. Dat is volgens mij vrij uniek. 
In de eerste race veel strijd gehad. Met Nick Catsburg, Nobert Michelisz, Tiago Monteiro en Yvan Muller. Het was af en toe flink duwen en trekken maar wel leuk. Zelf een foutje gemaakt en met veel overstuur de bocht uitgekomen, maar verder liep het lekker. Tot het moment dat ik van het team te horen kreeg dat ik een Drive Through had gekregen. Dat op zich is voor mij al redelijk bijzonder. Ik kan mij niet heugen dat ik zo'n straf heb gehad. En later hoorde ik de reden en die vond ik wel heel bijzonder. Niet juist in het startvlak staan, het zal, maar ik had er nooit eerder van gehoord. Goed, dan kom je terug op de baan, heb je nog een gevecht met Chilton en wordt twaalfde algemeen en vierde privateer. 
Heel eerlijk denk ik dat er meer in had gezeten. Race twee was kort. Ik verremde mij in eerste bocht ging rechtdoor, kwam de baan weer op en kreeg een tikje van Mehdi Bennani. Dit keer was de schade aan de achterkant zo groot dat ik niet meer verder kon. Jammer, want daarmee bleven er hier kostbare punten liggen. De volgende baan is Villa Real. Die hoort voor mij in het rijtje Hongarije, Marokko en Japan. Circuits waar ik het over het algemeen goed doe, dus laten we daar dan maar van uitgaan. Het is ook de laatste race in deze regio. Daarna gaan we naar Argentinië en Azië. Oh en wat ik zeker nog even wil melden is dat Nick Catsburg het hier natuurlijk super gedaan heeft."
Abbring: “Het was een special gevoel om voor het eerst van mijn leven een WRC-klassementsproef te winnen. Jammer genoeg liet het geluk ons weer eens in de steek omdat we de rest van de dag enkele technische problemen hadden. Na een lekke band ’s ochtends ging het op KP 13 weer crescendo met een tweede tijd, maar op de volgende proef raakten we een grote steen waardoor de versnellingsbak een opdoffer kreeg. De bak verloor olie dus wij kregen het advies van de teamleiding om het kalm aan te doen. Wel hebben we weer veel geleerd want dit is een echte WK-rally en alles zat er in: succes en technische tegenslagen afgewisseld met snelle tijden.”
Ook op de laatste dag van de rally wist Abbring de aandacht op zich te vestigen door als tweede te finishen in de Power Stage. 
Nogmaals Kevin Abbring: “Het was een prima laatste dag voor Seb en mij. Wij haalden onze eerste WRC-punten in de Power Stage binnen. We zijn er speciaal voor gaan zitten want in de loop van de rally kregen we steeds meer zelfvertrouwen. In onszelf en in de auto. We hebben wat probleempjes gehad maar die maken deel uit van ons leerproces. We zijn dit weekend weer sterker geworden. We hebben hard gewerkt om in ons ritme te komen en ik heb heel erg genoten van de laatste proef. Ik ben blij dat ik deel mag uitmaken van Hyundai Motorsport. Ik kijk er naar uit om later dit seizoen weer in actie te komen.”
Of hij nu open of dicht is, de Cabriolet onderscheidt zich in beide gevallen door een expressief design. De volautomatische stoffen kap kan tot een snelheid van 50 km/h in 20 seconden worden geopend of gesloten en is beschikbaar in vier kleuren. Dankzij het elektrische windschermsysteem AIRCAP en de hoofdruimteverwarming AIRSCARF kan het hele jaar open worden gereden.
Efficiënte en krachtige motoren – variërend van 115 kW/156 pk tot 375 kW/510 pk – en een dynamisch afgestemd, verlaagd sportonderstel – optioneel met luchtvering AIRMATIC – zorgen voor sportieve, dynamische rijeigenschappen. Voor het eerst is de negentraps automatische transmissie 9G-TRONIC in de C-Klasse voor alle vier- en zescilindermotoren beschikbaar. De zescilinder motorvarianten zijn uitgerust met de permanente vierwielaandrijving 4MATIC voor optimale grip en rijplezier, het hele jaar door.
De C-Klasse Cabriolet krijgt een omvangrijke standaarduitrusting. Naast het AGILITY CONTROL-onderstel zijn de progressieve diamond grille en de markante high-performance led-koplampen standaard. In het interieur zijn de cabriostoelen in integraallook en de automatische gordelaanreiker standaard. Aan de hoogste veiligheidsvereisten wordt voldaan door de COLLISION PREVENTION ASSIST PLUS, die bij botsingsgevaar in staat is autonoom af te remmen.
