Andermaal heeft Toyota zijn betrouwbaarheid bewezen door in Dakar 2016 zeer goed te scoren. Rijder Giniel de Villiers en navigator Dirk von Zitzewitz van team Toyota Gazoo Racing bereikten met hun speciaal geprepareerde HiLux de derde plaats overall. De tweede HiLux van Gazoo Racing behaalde de vijfde positie en het G-Enery Team bemachtigde met een HiLux de achtste plaats.

De Villiers en Von Zitzewitz hebben tot op de laatste dag alles uit de kast gehaald om met de Toyota HiLux de derde positie zeker te stellen en dus aan de finish op 16 januari in Rosario (Argentinië) het podium te beklimmen. Dat lukte door in de 13e en laatste stage (klassementsproeven) hun belangrijkste opponent in de eindrangschikking nipt voor te blijven.

De Villiers reageerde dan ook super enthousiast: “Ik ben zo blij! Het is voor de vijfde keer dat ik het podium sta, waaronder één keer op de hoogste trede.” Hij kijkt dan ook al uit naar de deelname aan Dakar volgend jaar, want hij is vast van plan om in zijn carrière nog een keer als winnaar te eindigen.

Leeroy Poulter, de rijder van de tweede HiLux van Gazoo Racing, was al even opgetogen. De vijfde plek was voor hem het beste resultaat ooit in een Dakar-rally. Met een achtste positie voor het G-Energy Team heeft Toyota een dominante rol in de top 10 en bewijst het merk zijn betrouwbaarheid in het zwaarste off-road endurance-evenement ter wereld.

Dakar 2016 was een ware uitputtingsslag. De weersomstandigheden maakten deze editie tot een van de zwaarste ooit. Zware regen, maar ook zinderende hitte en grote hoogtes deden een aanslag op de deelnemers en hun voertuig. Anderzijds vereiste een ongekend grote variëteit aan stages veel stuurmans- en navigatietalent. Er waren uitdagende hogesnelheidstrajecten over vlakten en stages door rivierbeddingen en het in Zuid-Amerika beruchte fesh-fesh, stuifzand.

Tim Coronel heeft na twee zware weken zijn 6de Dakar finish binnen gesleept. De laatste etappe van Villa Carlos Paz naar Rosario was meer een formaliteit, maar dat hield niet in dat het gemakkelijk was. Tim kwam op plaats 45 binnen en wist zowel het solo als het Lightweight klassement op zijn naam te schrijven.

De laatste etappe was een korte, maar de vele regen van de afgelopen dagen had het parcours omgetoverd tot een grote modderpoel. Tim begon rustig aan zijn laatste meters want de modder belemmerde zijn zicht aardig, maar eenmaal over de finish maakte dat niets meer uit.

“Yes!! We did it! Wow, wat een lekker gevoel dit. Hier hebben we zo hard voor gewerkt”, aldus Tim net na de finish. “Wat een etappe trouwens zeg. Ik zit helemaal onder de modder. Het was aan het begin nog wel te doen, maar halverwege zag ik gewoon helemaal niets meer, dus toen dacht ik, het is goed zo. Ik ga de laatste kilometers genieten van de omgeving en het waaninnige publiek.”

Bloemetjes halen

Eenmaal een beetje bijgekomen vertelt Tim: “Ik ben zo blij! Het waren twee hectische weken en eigenlijk een hectisch jaar. Na twee maal de finish niet gezien te hebben wilde ik zo graag weer naar dat podium, maar belangrijker nog ik wilde zo graag laten zien dat deze Buggy het kan. We hebben de doelstelling helaas niet helemaal gehaald, want dat was om met twee Buggy’s aan de finish te staan, maar als dat niet lukt dan moet je het beste ervan maken en ik denk dat we dat gedaan hebben. Ik kijk nu al uit naar de rit naar het podium met al die uitzinnige mensen langs het parcours en als het goed is kunnen we daar zelfs nog bloemetjes halen, want volgens mij ben ik eerste geworden in het solo en lichtgewicht klassement. Ik wil graag iedereen enorm bedanken. Het team hier en in Nederland en natuurlijk onze relaties. Zonder jullie was het niet gelukt! Ik hoop dat iedereen een beetje genoten heeft want voor ons was het in ieder geval weer een mooi avontuur! En nu op naar het podium en vanavond een heerlijke warme douche en een koud biertje, dat heb ik wel nodig"!

· Hans eerste, Gerard tweede, met Iveco Powerstar

Na 10 etappes een prachtige een-twee overwinning van het Iveco/DeRooy/Petronas team. Vanaf het begin van de snelle etappe, een soort WRC-proef, stonden de beide wedstrijdrijders van het Team Iveco | De Rooy | Petronas aan kop. Het werd even spannend toen tussentijden van Hans en daarna ook Gerard niet meer zichtbaar werden. Maar aan de finish bleek dat beide Iveco-coureurs geen problemen hadden gekend en een uitstekend resultaat hadden geboekt.

Special 11
Vandaag uitsluitend vrolijke gezichten in het Iveco-kamp. In de 11e etappe van Salta naar Termas de Río Hondo over 194 kilometer lieten zowel Hans als Gerard zien waartoe ze met hun Iveco Powerstar in staat zijn.  Hans noteerde een winnende tijd van 2:08:11 uur, met een gemiddelde van 91 km/uur.  Gerard volgde op slechts 1:10 minuut.  Als derde kwam Nikolaev over de streep, gevolgd door Viazovich en Marcel van Vliet. De rest van het veld volgde met kleine verschillen, maar de overwinning was binnen, evenals een fraaie tweede plaats. Pep Vila met de Trakker servicetruck kwam als 13e over de streep met een achterstand op Hans van slechts 7:49 minuut.

Algemeen Klassement
Het nadeel van de snelle WRC-proeven is dat de verschillen klein zijn en er in het algemeen klassement dus nauwelijks wijzigingen optreden.  Mardeev staat nog steeds eerste maar heeft toch weer een paar minuten toegegeven op Nikolaev die na de 11e etappe nog slechts 11:11 minuut achterstand heeft. Of hij het nog kan redden tot aan Buenos Aires is de vraag maar het blijft in elk geval spannend tot de laatste special, net als vorig jaar.

Hans heeft vandaag goede zaken gedaan voor zijn positie in het algemeen klassement. Hij staat nu nog maar 8:51 minuut achter Sotnikov.  Met nog 2 etappes te rijden lijkt een 5e plaats in het eindklassement nog mogelijk.  De achterstand van Gerard loopt langzamer terug.  Hij heeft nog 18:35 minuut goed te maken op de huidige nummer 9, Vasilevski.

Hans Stacey
“Met 14 jaar rally-ervaring zijn dit eigenlijk mijn proeven. Lekker gereden, maar toch hadden we nog wat beter gekund. Halverwege de proef had ik mijn remmen zo heet gestookt dat ik het even wat rustiger aan moest doen. Ik heb nog wel 3 keer aan de kant gestaan om een Toyota jeep voorbij te laten die continue op zijn Sentinel bleef drukken. En vervolgens kwam hij telkens niet. Nadat Gerard en ik Loprais voorbij waren gereden liet Gerard me een aantal kilometers verder ook voorbij en kon de snelheid weer wat omhoog omdat we uit het stof kwamen.”

Hans vervolgt bevlogen: “Vervolgens heb ik in het laatste deel nog bijna 30 kilometer achter de KAMAZ van Mardeev gereden. Hoe vaak ik ook mijn Sentinel gebruikte, hij ging niet aan de kant. Als ik al die kleine tegenslagen optel hadden we nog wel 2 minuten uit kunnen lopen en dat is nodig wil ik de 5e plaats in het eindklassement nog kunnen pakken.”
 
Gerard de Rooy
“Een heuse WRC-proef en eigenlijk best een beetje saai,” aldus De Rooy. “Je hebt geen mogelijkheid om iemand in te halen. Ook de navigatie stelt op zo’n proef niet heel veel voor, want een WP missen is voor alle deelnemers vandaag onmogelijk.  Op het einde van de proef ben ik door een laag hangende tak nog mijn GPS-antenne verloren.  Voor de rest hadden de drie trucks voor me al redelijk veel snoeiwerk gedaan en dus is er verder niets kapot.”  Het maakt wel meteen duidelijk waarom zijn tijd niet meer doorkwam bij de organisatie.

De dag van morgen
Morgen is er nog een enorm lange proef van Termas de Río Hondo naar Rosario.  In totaal rijden de deelnemers 1.024 kilometers waarvan 298 special. De rest zijn saaie verbindingskilometers om te zorgen dat de Dakar-karavaan weer snel  zo snel mogelijk richting Buenos Aires geraakt. De proef lijkt in heel veel opzichte op die van vandaag, alleen ruime 100 kilometer langer.  De Argentijnse weerman voorspel maximum temperaturen van 33o Celsius.

Uitslag etappe 11
1.     STACEY                  IVECO              2h08m11s
2.     DE ROOY                             IVECO                        +00:01:10
3.     NIKOLAEV                            KAMAZ                       +00:01:56
4.     VIAZOVICH                          MAZ                            +00:02:00
5.     VAN VLIET                            MAN                           +00:03:07
6.     KOLOMY                               TATRA                       +00:03:17
7.     LOPRAIS                               MAN                           +00:03:49
8.     VAN DEN BRINK                 RENAULT                  +00:03:57
9.     MARDEEV                            KAMAZ                       +00:04:06
10.   VAN GINKEL                        GINAF                        +00:04:56
13.   PEP VILA                                IVECO                        + 00.07.4906:27

Het tweede gedeelte van de marathon etappe van Uyuni naar Iquique leek, met een lange neutralisatie, een formaliteit te worden, maar dat laatste stukje van 40 kilometer duinen bleek de scherprechter voor Tom Coronel. Na een probleem met de ophanging, een verloren paspoort, een nacht in de duinen en een koprol kwam Coronel de volgende dag pas in het bivak aan om zo de eerste week van Dakar 2015 af te sluiten.

Na een korte nacht in de slaapzaal in Bolivia was het de volgende dag weer vroeg op om te beginnen aan de lange rit over de zoutvlaktes naar de grens van Chili. Eenmaal in Chili aangekomen lagen er nog de duinen van Iquique te wachten met de populaire hoge afdaling naar de kust. De Maxxis Dakar Buggy had aardig geleden tijdens de 7de etappe, maar Tom had samen met de equipe van Bastion Hotels de schade aardig weten te repareren. Lang leek er op de snelle zoutvlaktes geen vuiltje aan de lucht, maar nog voor de grens met Chili kreeg Tom problemen met de ophanging van de Buggy. Het repareren van het euvel nam wat tijd in beslag maar Tom kon uiteindelijk zijn weg weer vervolgen.

Ook het stuk tot aan de grens verliep voorspoedig, maar eenmaal bij de grens aangekomen had hij een ander probleem. "Ik stond voor de grensovergang en wilde mijn tas met mijn paspoort pakken, maar ik kon hem nergens vinden. Toen bedacht ik mij dat ik in de haast mijn tas langs de weg had laten staan. Dom natuurlijk, maar na een aantal van deze dagen ben je niet meer zo helder kan ik je vertellen. Gelukkig kwam ik een deelnemer tegen die vertelde mij dat een Chileense equipe mijn tas had gevonden en dat zij hem meegenomen hadden. Een half uur later was ik dan ook weer de trotse bezitter van mijn paspoort en kon ik de grens overstekken", aldus Coronel.

Eenmaal terug in Chili was Tom onderweg naar het laatste stuk van de etappe, de duinen van Iquique. Maar voordat hij kon beginnen aan het laatste stuk van de etappe kreeg hij serieuze problemen met de stuurinrichting. Het repareren van het probleem nam veel tijd in beslag en Coronel kwam uiteindelijk in het donker in de duinen aan. Tom vertelt: "Het werd steeds donkerder en ik zag echt geen hand voor ogen. Om de duinen over te komen moet je een aardige aanloop nemen en als je niet kan zien wat erachter zit dan wordt het gewoon gevaarlijk. Ik was moe en wist dat het bivak nooit ver meer kon zijn, maar ik heb het risico niet genomen."


Na wederom een nacht in de duinen doorgebracht te hebben begon Tom bij zonsopgang vol goede moed aan de laatste kilometers naar het bivak, maar nadat hij de eerste grote duin opgereden was hield de motor van de buggy er mee op. "Ik dacht dat ik gek werd! Waarschijnlijk was de elektronica in de Buggy door het water van zaterdag en het vocht van de nacht niet helemaal fris meer. Ik ben uren bezig geweest om dit euvel te verhelpen en uiteindelijk startte de Buggy weer. Ik dacht dat ik alles gehad had en nu dat laatste stukje naar Iquique te kunnen rijden, maar ineens lag de Buggy ondersteboven. Het ging allemaal heel snel, maar ik heb waarschijnlijk een verkeerde inschatting gemaakt. De schade viel mee maar ik kreeg de Buggy niet meer rechtop. Uiteindelijk hebben een aantal locals mij weer recht weten te zetten en kon ik de laatste kilometers naar het bivak afleggen. Je kan begrijpen hoe blij ik was toen ik daar eindelijk aankwam."


De monteurs hebben nog wel even wat werk te verrichten en Tom wat slaap in te halen, maar de eerste week Dakar zit erop. Voor Coronel is het te hopen dat hij de meeste ellende gehad heeft en de tweede week van Dakar 2015 wat soepeler verloopt.

Voor de start van de vierde dag van de Dakar stond Tom een vervelende mededeling te wachten: hij is gediskwalificeerd vanwege het missen van waypoints. Waypoints die hij had gemist door een andere rijder te helpen. Na protest bij de stewards kreeg hij toch toestemming om de vierde etappe te rijden in afwachting van de uiteindelijke beslissing.

De vierde etappe begon met een verbindingsroute van bijna 600 kilometer door het Andes-gebergte. Tijdens deze verbinding werd er geklommen naar een hoogte van 4,800 meter, waar de ijle lucht voor zware omstandigheden zorgt.

De special stage startte in de bergen op rotsachtige paden om na 200 kilometer over te gaan in zand en duinen. Het eerste deel ging Tom goed af en hij gaat met de 77e tijd het zand in. Ook in de duinen gaat het lekker, de buggy vliegt er doorheen.

Onderweg kwam Tom wel het een en ander aan ellende tegen: "Ik ben gestopt bij Gerard de Rooy die grote problemen had met zijn truck en ook Jan Lammers ben ik tegen gekomen. Ik heb daar helaas net iets teveel tijd mee verloren waardoor ik het laatste stuk duinen in het donker moest rijden. Ik ben uiteindelijk gestopt want het was gewoon te donker.

De buggy hield zich goed, maar het was gewoon onverantwoord om verder te rijden. Als ik dat gedaan had was de kans groot geweest dat ik misschien wel onnodig schade had gereden. Het licht achter mijn roadbook was ook kapot dus ik kon niet eens meer zien waar ik heen moest. Ik ben gestopt bij een groepje Chileense locals en heb gewacht tot het licht werd. De laatste kilometers naar het bivak ben ik samen met de Nederlandse motorrijder Humprey Senn van Basel opgereden en uiteindelijk was ik op tijd in het bivak."



Volgens de officiële website van de organisatie heeft Tom een starttijd gekregen en ook is hij van de lijst met uitvallers gehaald. Dit wijst erop dat Tom vandaag gewoon kan beginnen aan SS5 echter officieel is dit op het moment van schrijven nog niet bevestigd. De monteurs van het Maxxis Dakar Team gaan in idergeval de buggy klaar maken voor de volgende etappe.

"Het gaat hem niet meer worden". Dat waren de woorden van Tim Coronel gisteravond laat. Coronel was net van de proef gehaald door de assistentietruck van het Maxxis Dakar Team en besefte dat hij niet meer kon starten. "Een heel jaar lang werk je hier naartoe en dan op de tweede proef uitvallen dat doet pijn" Het besef moet nog komen denk ik. Je bent daar niet echt mee bezig als je zo lang alleen in de woestijn moet wachten op assistentie. Je leeft op de adrenaline en het slaaptekort."

De 2de etappe begon voor Tim zonder problemen, maar de enorme hitte en het inmiddels kapot gereden parcours vergde veel van hem. "Het was enorm warm en het leek wel alsof het steeds warmer werd. Als je door kon rijden was het wel te doen, maar we kwamen op een stuk met fesh fesh en daar was niet doorheen te komen. Ik raakte een boomstronk en hierdoor brak mijn stuurkogel. Dit is normaal gesproken snel zelf te repareren, maar in dit geval helaas niet. Het probleem werd groter toen ik besefte dat de assistentietruck een kortere route reed en mij dus niet kon helpen. Gelukkig kwam Tom mijn kant op en besloten we dat ik zijn onderdelen kon gebruiken zodat ik weer verder kon. Heel veel profijt had ik daar niet van want het parcours werd steeds slechter en zo'n 20 kilometer verder begaf mijn koppeling het. Dan zakt de moed je wel even in de schoenen kan ik je vertellen."



Na een hele nacht op het parcours doorgebracht te hebben werd het weer langzaam licht en nog steeds was er geen hulp in zicht: "De assistentie moest vanuit het bivak komen en dat was een trip van ongeveer 250 kilometer. De truck kon bij zonsopgang pas mijn kant op komen en voordat hij er dan is... In de zon was het niet uit te houden en daar kwam bij dat mijn water ook op begon te raken. Ik ben op een gegeven moment maar onder mijn buggy gaan liggen om nog een beetje schaduw te pakken anders was het helemaal niet te doen je kan je voorstellen hoe blij ik was om de truck aan te zien komen rijden."



Op het moment dat de truck bij Tim was begon het avontuur eigenlijk pas. Veertien uur lang bungelde Tim in zijn buggy achter de servicetruck voordat zij vanmorgen vroeg aankwamen in Chilecito. "Het was een best ritje, maar ook dat hoort helaas bij Dakar. Het gevoel wat je dan hebt is een beetje dubbel. Aan de ene kant ben je blij dat je binnen bent en aan de andere kant weet je dat de Dakar over is, al is dat besef er nog steeds niet helemaal".

· Gerard de Rooy opgehouden door defect gaspedaal
· Alle drie Iveco rallytrucks aan finish

De tweede etappe van Villa Carlos Paz naar San Juan met een Super Special van 331 kilometer heeft het klassement opgeschud. Het bleek een zware proef voor met name de remmen. De navigatie bleek daarentegen eenvoudiger dan de organisatie had voorspeld. Hans Stacey wist tot aan de finish de aanvallen op zijn koppositie in het klassement af te slaan, zij het dat zijn voorsprong is teruggebracht tot 20 seconden. Hans eindigde op de vierde plek, Gerard op de elfde en Pep op de dertiende.

Special 2
Het begin van de Special zag er veelbelovend uit. Hans en Gerard vertrokken vol goede moed en kwamen op de eerste en tweede positie op WP1 voor bij. Ze wisten vervolgens het tempo er goed in te houden want op WP4 lag Gerard op kop, met een voorsprong van 1:56 minuut op MAZ-rijder Viazovich, gevolgd door Hans op 3:16 minuut. Echter, na WP4 ging het mis voor De Rooy door een defect gaspedaal en liep hij een achterstand op die niet meer goed te maken was. Stacey wist zich goed in de kop van klassement te handhaven met een 4e plaats en aan de finish bleek dat hij zijn koppositie in het algemeen klassement met succes had verdedigd. Gerard moest uiteindelijk 5:27 minuut toegeven op de winnaar; het technisch euvel heeft hem zeker de dagzege gekost. Pep Villa kwam tenslotte op 7:48 minuut van de winnaar aan de meet.

Hans Stacey
“Het ging eigenlijk heel goed,” zei Stacey aan de finish van de proef. “In het begin was de snelle piste wat slippery, waardoor ik niet voluit gegaan. En in het tweede deel kwamen we tussen de auto’s terecht. Op het lastige stuk met Fesh-Fesh zand reden we in het spoor van een aantal jeeps die zoveel stof opwierpen dat we een paar keer zelfs stil moesten staan. Dat heeft ons zeker een dikke minuut oponthoud gekost en misschien wel de etappezege. Ik ben zeer tevreden over onze prestatie en onze samenwerking in de cabine. De IVECO Powerstar deed het ook prima dus een goed gevoel voor de komende dagen.”

Gerard de Rooy
“Na de start van de proef gingen we als een speer. In de bergen konden we al vrij snel de GINAF van Van Ginkel en de KAMAZ van Nikolaev passeren. Het was zwaar voor de remmen maar de Powerstar gaf geen krimp, totdat ik na zo’n 170 km uit de bergen kwam en ineens geen gaspedaaldruk meer voelde. We hebben de truck direct aan de kant gezet en na zo’n 7 minuten sleutelen konden we met een nieuw gaspedaal onze weg vervolgen. Ook daarna liep het allemaal weer prima maar waren er geen mogelijkheden om nog tijd goed te maken omdat de piste te snel was. Balen maar ook dat hoort bij de Dakar. Morgen is er weer een dag en dan zullen we wederom vol voor onze kansen strijden!”

Voorlopige uitslag Special 2: Villa Carlos Paz – San Juan, 646 km (26 Verb / 331 Spec / 289 Verb)

Pos      Rijder               Merk                             Tijd                  Verschil

1.     NIKOLAEV            KAMAZ                                    003:34:01

2.     VIAZOVICH           MAZ                             003:34:47        00:00:46

3.     MARDEEV            KAMAZ                                    003:34:50        00:00:49

4.     STACEY               IVECO                         003:35:28        00:01:27

5.     KOLOMY             TATRA                                    003:35:42        00:01:41

6.     VAN DEN BRINK   RENAULT                    003:36:08        00:02:07

7.     LOPRAIS             MAN                            003:36:41        00:02:40

8.     SOTNIKOV           KAMAZ                                    003:37:14        00:03:13

9.     VAN VLIET           MAN                            003:38:17        00:04:16

10.  KARGINOV           KAMAZ                                    003:39:24        00:05:23

11.  DE ROOY                         IVECO                         003:39:28        00:05:27

13   VILA ROCA          IVECO                         003:41:49        00:07:48

Tussenstand klassement

1.     STACEY               IVECO POWERSTAR  5h06m11         +00:00:00

2.     NIKOLAEV            KAMAZ 4326               5h06m31         +00:00:20

3.     KOLOMY              TATRA 815                 5h07m12         +00:01:01

4.     MARDEEV            KAMAZ 4326               5h07m16         +00:01:05

5.     VIAZOVICH           MAZ 5309RR               5h07m36         +00:01:25

6.     LOPRAIS              MAN TGS                    5h08m11         +00:02:00

7.     VAN VLIET           MAN TGS 480             5h09m35         +00:03:24

8.     VAN DEN BRINK   RENAULT TRUCKS     5h10m19         +00:04:08

9.     DE ROOY                         IVECO POWERSTAR  5h12m08         +00:05:57

12    VILA ROCA          IVECO TRAKKER        5h15m53         +00:09:42

Al op de tweede dag van de Dakar Rally wachtte Bernhard ten Brinke een loodzware beproeving. Tussen Villa Carlos Paz en San Juan moest in de ziedende hitte een special stage van 518 km worden volbracht; de langste van de rally. Bernhard en zijn Belgische navigator Tom Colsoul haalden opnieuw het beste uit zichzelf en de fabrieks Toyota Hilux met een unieke derde plaats. Zo stoomden ze bovendien door naar de derde plaats in het algemeen klassement.

Gisteren doorkruiste het stof van andere deelnemers een podiumfinish. Vandaag sleepten Bernhard en Tom de topprestatie wel uit het vuur. Bijna letterlijk, want in Argentijnse woestenij liep de temperatuur op tot zo’n 45 graden Celsius. De coureur uit Zeddam en zijn Vlaamse navigator (uit Landen) openden de dag voorzichtig, met tussentijden in de top 5. Met het toenemen van het vertrouwen in de snelle Toyota Hilux van Overdrive Racing ging het tempo nog een tandje omhoog en tikte het Nederlands/Vlaamse duo als derde aan; op 10m04s van winnaar Nasser Al-Attiyah.

Bernhard ten Brinke: “Wat was dit een heftige dag! Lang, zwaar en warm; zeker omdat we rijden zonder airco… De eerste 150 km bestond uit WRC piste met prachtige bochten door de bergen. Daarna kregen we veel gravel en rivierbeddingen voor de kiezen. De laatste 150 km hebben we heel wat jumps gemaakt, fesh fesh moeten overwinnen en door diep mul zand geploegd. Het was echt loodzwaar; een echte Dakar dag! Tom en ik zijn erg blij met onze derde plaats. We hebben bovendien een lekker gevoel over de auto. De rally verloopt perfect tot nu toe.”

Etappe van morgen: volgas in adembenemend decor
Op weg naar Chilecito gaan Bernhard en Tom de competitie aan op een special stage van 284 km, die wordt verreden in een adembenemend decor van ruwe wegen met rood gravel, over bergtoppen en door ravijnen. Of de Toyota equipe met startnummer 315 tijd heeft om te genieten van het prachtige landschap valt te betwijfelen, want Bernhard en Tom zijn mannen met een missie: een topprestatie in de zwaarste rally ter wereld!

Uitslag etappe 2 auto's
1. Nasser Al-Attiyah-Matthieu Baumel (Mini) 5u04m50s
2. Giniel de Villiers-Dirk von Zitzewitz (Toyota) +8m30s
3. Bernhard ten Brinke-Tom Colsoul (Toyota) +10m04s

Algemeen klassement auto’s na 2 etappes
1. Nasser Al-Attiyah-Matthieu Baumel (Mini) 6u19m40s
2. Giniel de Villiers-Dirk von Zitzewitz (Toyota) +7m42s
3. Bernhard ten Brinke-Tom Colsoul (Toyota) +9m42s

Bernhard ten Brinke wordt gesteund door: Eurol, Multicycle, Bribus Keukens, Bribus Extra, Etna, Autototaal, Dalcai Groep en Logisz.

Tim en Tom Coronel zijn de eerste etappe van Dakar 2015 ongeschonden doorgekomen. De dag begon met een verbindingsetappe van 144 kilometer waarna een special van 170 kilometer in het roadbook stond. De paden waren stoffig en smal wat het lastig maakte om in te halen, maar zorgde niet voor grote problemen.

Voor Tom Coronel waren het de eerste echte kilometers met de Maxxis-buggy, maar dat ging hem goed af. Tom finishte uiteindelijk twee minuten voor zijn tweelingbroer op een 49ste plaats en kon terugkijken op een prima debuut.

Ook voor Tim Coronel begon de Dakar goed. Hij finishte de eerste dag op de 55ste plaats. Op de smalle paden was het lastig in te halen, waardoor hij vast zat tussen andere deelnemers en dus niet optimaal kon rijden. Tijdens de laatste kilometers verloor de Maxxis-buggy een kap maar verder waren er geen problemen voor Tim. Op de verbinding van 600 kilometer naar het bivak nam hij gestrande motorrijder Richard de Groot mee op sleep zodat ook hij zich klaar kan maken voor morgen.

Morgen wordt er van Villa Carlos Paz naar San Juan gereden. Dit is met 518 kilometer de langste etappe van de Dakar, dus er staat de mannen een pittige dag te wachten met grote hoogteverschillen en variërende ondergronden.

De route van de Volvo Ocean Race 2014-15 krijgt een spannende wending met de toevoeging van de 24-uur durende pitstop in Den Haag. De vloot zal gedurende de slotetappe tussentijds finishen en spectaculair herstarten tussen de havenhoofden van Scheveningen.
 
Met dit nieuws kunnen Nederlandse fans zich nog meer verheugen op de komende Race. Vorige maand kondigde Team Brunel al zijn deelname aan de twaalfde editie aan. Vervolgens maakte subsponsor Schouten Global bekend in 2017-18 met een eigen Nederlandse campagne aan de start te willen verschijnen. Maar eerst komen Team Brunel-schipper Bouwe Bekking en zijn mannen dus naar de Hofstad.
 
De boten zullen naar verwachting op vrijdag 19 juni 2015 finishen, komend vanuit de Franse havenstad Lorient. Op zaterdagmiddag om 12 uur vindt de Le Mans-stijl herstart plaats. Dat gebeurt in de volgorde van binnenkomst met het finishtijdverschil tussen de startende boten. De start/finishlijn ligt tussen de havenhoofden, mits de weeromstandigheden dit qua veiligheid toelaten, en zijn voorzien van grote tribunes. Zo zit het publiek bovenop de actie. De toeschouwers kunnen dan de klok zien aftellen en de spinnakers gezet zien worden.
 
Na het startschot volgt een parkoers voor de kust van Scheveningen, gevolgd door de laatste mijlen naar de eindstreep in Göteborg. Daar eindigt de negen maanden durende marathon. Voor de Nederlandse fans biedt de Haagse pitstop een uitgelezen kans om vanaf het strand, de boulevard en aan boord van volgboten met eigen ogen één van de meest extreme oceaanraces te aanschouwen.
 
Makkelijke keuze
Voor Volvo Ocean Race CEO Knut Frostad was de locatiekeuze voor de pitstop makkelijk. Wereldwijd volgen miljoenen mensen de Volvo Ocean Race, maar er zijn slechts enkele plaatsen waar de support groter is dan in Nederland. Die passie kwam vorige maand goed tot uiting bij de lancering van het Nederlandse Team Brunel, geschipperd door de zesvoudige Race-legende Bouwe Bekking. Ook de media-aandacht was groots. Enkele weken later liet Schouten Global, wereldwijd speler op het gebied van training, coaching, leiderschaps- en organisatieontwikkeling, weten sponsor te worden van de Nederlandse VO 65. Daar blijft het wat hen betreft niet bij, want Schouten heeft de ambitie met een eigen campagne aan de dertiende editie deel te nemen.
 
“Nederland is net als Nieuw-Zeeland een land waar zeilen in het algemeen en de Volvo Ocean Race in het bijzonder leeft en ook een lange geschiedenis heeft. Wij willen dat ondersteunen”, aldus Frostad. De Raceorganisatie heeft de laatste keer dat de Volvo Ocean Race langs de Nederlandse kust zeilde nog vers in het geheugen. Die herinneringen waren van invloed op het besluit om in 2015 Den Haag aan te doen. “In 2008-09 voer de vloot een zogenaamde Gate Race voor de Westlandse kust vlakbij Den Haag. Dat was een succes. Nu wordt het nog groter, want de boten zullen in Scheveningen afmeren. Nederlandse fans kunnen ze aanraken en de zeilers ontmoeten”, schetst COO Tom Touber.
 
Het kloppend hart
De Volvo Ocean 65’s komen in de Derde Haven te liggen, direct voor het nieuwe Zuiderstrand Theater op het voormalige Norfolkterrein. Dat Zuiderstand Theater wordt een speciale programmering het ‘kloppend hart’ van de walactiviteiten. Ondermeer met Volvo Ocean Xperience films en talkshows. Op vrijdag- en zaterdagavond vinden op het buitenpodium naast het theater optredens plaats voor een breed publiek, zodat de pitstop een groots, gratis toegankelijk feest gaat worden.
 
Den Haag
De Volvo Ocean Race past heel goed binnen het Haags Topsportbeleid en de ambities van de stad om grote zeilevenementen naar Den haag te halen. Na de vestiging van het Nationaal Topsport Centrum Zeilen in Den Haag, de organisatie van het WK 470, het WK Nacra 17 en de jaarlijkse North Sea Regatta past de Volvo Ocean Race heel goed in het rijtje zeilactiviteiten dat naadloos aansluit bij de ambities van Den Haag.
 
Nederland in Volvo Ocean Race
De Volvo Ocean Race 2014-15 is de tweede keer dat Nederland deel uitmaakt van de officiële raceroute. De editie van 2005-06 bevatte een stopover in Rotterdam. In de Volvo Ocean Race 2008-09 lagen er twee waypoints voor de Nederlandse kust tijdens de etappe van Galway naar Marstrand. Bouwe Bekking was de laatste, Nederlandse schipper in de Race van 2008-09 met Telefónica Blue. De komende editie van 2014-15 neemt hij met Team Brunel voor de zevende keer deel. ABN AMRO ONE, geschipperd door Mike Sanderson (NZL), was het winnende team in de editie van 2005-06. Daarmee pakte een Nederlandse campagne voor de derde keer de eindzege in de geschiedenis van de race. Cornelis (Conny) van Rietschoten won als schipper zowel de Whitbread van 1977-78 als van 1981-82, met respectievelijk de Flyer en de Flyer II. Hij is tot dusver de enige schipper die de race tweemaal op zijn naam schreef. Hans Bouscholte (1997-98 met BrunelSunergy) en Roy Heiner (1997-98 met BrunelSunergy) waren de laatste Nederlandse schippers van een Nederlandse campagne in de race.
De laatste Nederlandse deelnemer was Team Delta Lloyd, dat meedeed aan de Volvo Ocean Race 2008-09. De allereerste Nederlandse zeiler in de race was Tjerk M. de Vries. Hij zeilde aan boord van de Sayula II, winnaar van de eerste race in 1973-74.